XXVII.
„Vertrouw op Liefde, ook als ze smarten brengt. Sluit uw hart niet toe.”
„Ach, maar uw woorden zijn duister, mijn vriend, ik kan ze niet verstaan.”
„Het hart is er alleen om weg te schenken met een traan en een lied, mijn liefste!”
„Ach maar uw woorden zijn duister, mijn vriend, ik kan ze niet verstaan.”
„Vermaak is vluchtig als een daauwdrop, het sterft als het lacht. Maar smart is sterk en blijvend. Laat smartelijke liefde blijven waken in uw oogen.”
„Ach maar uw woorden zijn duister, mijn vriend, ik kan ze niet verstaan.”
„De lotos bloeit oopen voor den blik der Zon, en verliest al wat ze heeft. Ze wilde niet in knop blijven in den eeuwigen winterneevel.”
„Ach maar uw woorden zijn duister, mijn vriend, ik kan ze niet verstaan.”