WeRead
Powered by ReaderPub
A sequence of lyrical-dramatic poems and dialogues that dwell on longing, love, memory, and the tension between inward desire and everyday duty. Intimate scenes set in gardens, rooms, and along roads use images of flowers, birds, lamps, and travel to evoke yearning, renunciation, and the passage of time. Speakers vary from attendants and solitary poets to lovers, shifting between tenderness, regret, and contemplative solitude. Recurring motifs of gardens and cages contrast freedom and constraint, while small domestic rituals and gestures disclose unspoken affection, loss, and the persistent ache of separation.
Lief, mijn hart verlangt dag en nacht naar de ontmoeting met u—naar de ontmoeting, die is als de al-verteerende dood.
Vaag mij weg als een storm, neem alles wat ik heb, breek mijn slaap oopen en plunder mijn droomen. Beroof mij van mijn waereld.
In die verwoesting, in de uiterste naaktheid van den geest, laat ons dan één worden in schoonheid.
Ach ijdele wensch! waar is deeze hoop op vereeniging, tenzij in U, o mijn God!