WeRead
Powered by ReaderPub
A sequence of lyrical-dramatic poems and dialogues that dwell on longing, love, memory, and the tension between inward desire and everyday duty. Intimate scenes set in gardens, rooms, and along roads use images of flowers, birds, lamps, and travel to evoke yearning, renunciation, and the passage of time. Speakers vary from attendants and solitary poets to lovers, shifting between tenderness, regret, and contemplative solitude. Recurring motifs of gardens and cages contrast freedom and constraint, while small domestic rituals and gestures disclose unspoken affection, loss, and the persistent ache of separation.
Vreede, mijn hart, laat het afscheid een vriendelijk oogenblijk zijn.
Laat het niet zijn dood, maar voltooying.
Laat liefde versmelten in heugenis en smart in liederen.
Laat de heemelvlucht eindigen in vleugelen-vouwen booven het nest.
Laat de laatste aanraking uwer handen zacht zijn, als de bloem van den nacht.
Sta stil, o Heerlijk Einde, voor een oogenblik, en zeg uw laatste woorden in stilte.
Ik buig voor u en houd mijn lamp omhoog om u vóór te lichten op uw pad.