X.
Sedert de Zomermaand, de maand van rozen, was men in Vlaanderen aan ’t preeken.
En de apostelen der eerste kerstene Kerk preekten overal, op alle plaatsen, in ’t groen en in de hovingen, op de heuvelen waar men bij overstrooming de beesten in veiligheid bracht, op de rivieren, in booten.
Te land verschansten zij zich als in een kamp, door middel van karren. Op de rivieren en in de reeden hielden schuiten vol gewapende mannen de wacht rondom hen.
En rond de verschansingen stonden boogschutters en pijkeniers, om hen te behoeden voor eene verrassing des vijands.
En aldus weerklonk allerwegen het woord der vrijheid op den bodem der vaderen.