Om den ghenen, diese door
mi ontfinc
1035
Ende naect ane een cruce hinc
Met sinen aermen wide ontdaen
,
Ende liet hem hande ende voete doerslaen
Met plompen
naghelen drie.
Ghewarich
god, so
moetti mie
1040
Bescermen vander hellen brant,
Ende bewaert den hertoghe Gloriant,
Want hi es in pinen groot.
O edel hoghe gheboren ghenoet,
Hoe gherne haddic u noch ghesien!
1045
Maer en mach mi niet ghescien,
Dat doet mijnre herten alte wee.
De hangdief: (de beul)
Dien moghdi scouwen nemmermee,
Hoghe gheboren edel wijf,
Want ic u nu sal nemen dlijf,
1050
Dat deert sere die herte mijn.
Och edel joncfrouwe Florentijn,
Waer toe hebdi u gheset?
Woudi noch anebeden Mamet,
Ghi sout noch wel u lijf behouden,
1055
Het comt al touwe bi uwen scouden,
Dat ghi onsen gode aldus blameert
Ende u selven scandeleert
Ende ghi
hoghe gheboren sijt.
Die roedelioen:
Ghi gheeft haer alte langhe respijt.
Haestu ende slaet haer af thoet,
Want hare mesdaet es so groet,
Al die werelt en halpe hare niet.
Tooneel IV
(Als tooneel III)
Die hertoghe:
Bi gode die hem crucen liet,
Dan sal niet wesen, fel tierant!
1065
Van gode moetti sijn ghescant
Dat ghi sijt soe putertier.
Ter quader tijt maect u van hier,
Of die duvel sal uws wouden,
Ende Florentijn sal haer lijf behouden
1070
Ende tuwer scande mijn eyghen
sijn.
O uutvercoren Florentijn!
Van deser doot sidi vri:
Dies danct der werder maghet Mari
Ende Rogier, den coenen wigant.
1075
Florentijn die maghet:
Och edel hertoghe Gloriant,
Ic dancs gode van den troene,
Dat mi ghevallen es soe scoene,
Ende daer naest u ende Rogier.
Och edel here, laet ons van hier
1080
Trecken, hoghe gheboren man.
Die hertoghe:
Florentijn, nu varen wi dan
Te minen lande van Bruyswijc.
Mijn herte staet in vrouden rijc.
Tooneel V
(Brunswijk)
Die hertoghe:
Edel wijf van hogher aert,
1085
Nu sie ic den edelen boegaert,
Bruyswijc dat goede lant.
O edel oem, coene wigant,
Van Noermandien hoghe baroen,
Nu laet die poerte wide ontdoen
1090
Ende laetse incomen met bliden sinne,
Die ic met al miere herten minne,
Van Abelant die scoene Florentijn.
Gheraert:
O Gloriant, neve mijn,
Sijt willecome op desen dach,
1095
Ende Florentijn, die ic nie en sach
Meer
dan nu te deser tijt.
Mijn herte wert mi van vrouden wijt
Dat ic u
sie met ghesonden live
Comen metten edelen wive.
1100
Nu segt mi: hoe voerdi
in Abelant?
Die hertoghe:
Och edel oem, coene wigant,
Al slapende wardic daer ghevaen
Ende in enen kerker ghedaen,
Daer mi met rechte uut mocht verlanghen,
1105
Want aderen, padden ende slanghen
Waren daer mijn naeste ghebueren.
Maer god, die gaf mi avonture,
Bi vriende hulpe, bi goeden rade,
Dat ic ben comen sonder scade,
1110
Uut den vangnesse
swaer.
Het en quam nie man in selken vaer,
Maer die minne vanden edelen wive
Hielt mi altoes te live,
Dat ic hoepte, het soude beter werden.
1115
Aldus hebbic met volherden
Ghewonnen daer mijn herte op rast.
Gheraert:
Gloriant neve, ghi hebt ghepast
Der minnen boegaert leren bouwen.
Maer doch en derft
u niet rouwen,
1120
Al eest u worden een deel te suere:
Ghi brinct hier ene scoene creature,
Die oec niet edelre en mochte sijn;
Als es haer vader een Sarrasijn,
Hi es een hoghe gheboren man,
1125
Want van Babeloen die soudan
Was sijn vader, dies benic vroeder,
Ende des heren dochter was sijn moeder
Van Antioetsen, des benic wijs,
Ende oec heeft haer vader den prijs
1130
Voer ende na
in tkerstenrijc,
Sone es van vromichede sijns ghelijc
In heydenesse die wapen draght;
Daer om was ic van u versacht,
Dat u ten quaden soude vergaen.
1135
Maer ghi hebt wel ghedaen:
Met volherden
hebdi verwonnen.
En dochte oec gheen dinc begonnen,
Dat men niet volherden en wille.
Nu swicht ende maect een ghestille!
1140
Dit voerspel es ghedaen,
Men sal u ene sotternie spelen gaen.
Het abel spel van Gloriant werd na ongeveer
500 jaar voor het eerst weder opgevoerd door
"
Die Ghesellen van den Spele
," onder leiding
van Eduard Veterman in den stadsschouwburg
te Leiden op 25 October 1920 met de
volgende bezetting:
| Prologhe | Otto Koch |
| Gloriant | Eduard Veterman |
| Gheraert | Jan van der Linden |
| Rogier | Johan Carpentier Alting |
| Godevaert | } Otto Koch |
| Roedelioen | |
| Floerant | } Leonard Roggeveen |
| Hangdief | |
| Florentijn | Mien Tels |
VOETNOTEN:
Groningen 1875
Zie de aanteekening aan het eind van het stuk.
Haarlem 1887; blz 520.
oom
De roode leeuw
beul.
moge
stilte
fijn, keurig
bluffende
stuursch, onvriendelijk
ten verderve gevoerd
hem beroemen = pochen; "roem" in vs. 17 = bluf
ridder, held
machtig
verdriet.
verstoord, boos. Let op het anachronisme van "Vrouw Venus"! (Zie de inleiding).