Hymni ecclesiae

Humani generis

Cessent suspiria;

Beata miseris

Affert hic nuntia

Dies mortalibus.

Unius scelere

Cuncti cecidimus;

Lapsos erigere

Venit Altissimus

De coeli sedibus.

Delectae Virgini

Quae Deum pariat,

Angelus Domini

Salutis nuntiat

Nostrae mysterium.

O beatissima

Prae mulieribus,

Virgo castissima,

Deum visceribus

Suscipe filium.

Virtute Spiritus

In sinu Virginis,

Innocens penitus

A labe criminis

Caro compingitur.

Per hanc infantibus

Lactescit teneris

Ille qui mentibus

Panis a superis

In coelis editur.

Quod sine tempore

De Patre nascitur,

Mortali corpore

Verbum induitur,

Ut salvet hominem.

Corpus hoc offeret

In sacrificium;

Servos ut liberet,

Totum in pretium

Effundet sanguinem.

Errabam devius

Exul a patria,

Semitae nescius

Ad vera gaudia

Per quam regrediar.

In mea Dominus

Venit exilia,

Viaeque terminus

Ipse fit, et via;

Tutus hac gradiar.

O Veritas latens

Sub velo corporis,

Sed oculis patens

Mundati pectoris,

Tu nos illumina.

Et tu pro miseris

Supplica numini,

Quae te dum asseris

Ancillam Domini,

Fis mundi domina.

Exultet Ecclesia,

Dum triumphat Gallia

Patre Dionysio.

Exultet uberius

Felici Parisius

Illustris martyrio.

Dies festus agitur

Quo trium recolitur

Martyrum victoria:

Quorum patrocinio

Tota gaudet regio,

Regni stat potentia.

Juxta patrem positi

Bellatores inclyti,

Digni sunt memoria.

Sed illum praecipue

Recolit assidue

Regalis Ecclesia.

Hic a summo praesule

Directus in Galliam,

Non gentis incredulae

Veretur insaniam.

Gallorum apostolus

Venerat Lutetiam,

Quam tenebat subdolus

Hostis velut propriam.

Hic constructo Christi templo,

Verbo docet et exemplo,

Coruscat miraculis.

Turba credit, error cedit,

Fides crescit, et clarescit

Nomen tanti praesulis.

His auditis fit insanus

Imperator inhumanus,

Mittitque Sisinnium,

Qui pastorem animarum,

Fide, vita, signis clarum,

Trahat ad supplicium.

Infliguntur coeni poenae,

Flagra, carcer, et catenae,

Invicta sed constantia

Tormenta vincit omnia:

Recordatus emensorum

Fortis athleta laborum,

Per nova gaudens praelia

Aeterna quaerit praemia.

Immolati vir beatus

Agni carne saginatus,

Et praesenti roboratus

Ad certamen numine;

Quam sermone praedicavit,

Mille signis quam probavit,

Hanc signare festinavit,

Fuso fidem sanguine.

Prodit martyr conflicturus,

Sub securi stat securus,

Ferit lictor,

Sicque victor

Consummatur gladio.

Administri qui sacrorum

Consortes fiunt laborum,

Consecrantur,

Coronantur,

Uno tres martyrio.

Tam praeclara passio

Repleat nos gaudio.

Sponsa Christi quae per orbem

Militas Ecclesia,

Prome cantus, et sacratos

Dic triumphos coelitum.

Haec dies cunctis dicata,

Mixta coeli gaudiis:

Laeta currat, et solemni

Personet melodia.

Laureatum ducit agmen

Juncta Mater Filio,

Sola quae partu pudorem

Virgo nunquam perdidit.

Mox sequuntur angelorum

Administri spiritus,

Siderumque conditori

Mille laudes concinunt.

His Joannes, vate major,

Praeco Christi praevius,

Patriarchae cum prophetis,

Accinunt dulci melo.

Principes sacri senatus,

Orbis almi judices,

Sedibus celsis sublimes

Facta pendunt omnium.

Prodigi vitae cruore

Purpurati martyres,

Auspicati morte vitam,

Pace gaudent perpeti.

Turba sacra confitentum,

Cum Levitis praesules,

Saeculi luxu rejecto,

Perfruuntur gloria.

Pompa nuptialis, Agno

Consecratae virgines,

Liliis rosisque sponsum

Aemulantur prosequi.

Omnibus sors haec beata,

Gloriam Deo dare,

Et potentem confiteri,

Terque sanctum dicere.

Coelites, o vos beati,

Quos Deus felicitat,

Supplicum votis adeste

Et favete singuli.

Hausta fonte liberali

Dona, terris fundite:

Pace nostris in diebus

Obtinete perfrui.

Ut Deo cum sanctitate

Serviamus subditi,

Gloriae post hac futuri

Quam tenetis compotes.

Dies irae, dies illa

Solvet saeclum in favilla,

Teste David cum Sibylla.

Quantus tremor est futurus

Quando judex est venturus,

Cuncta stricte discussurus!

Tuba mirum spargens sonum

Per sepulcra regionum,

Coget omnes ante thronum.

Mors stupebit et natura

Cum resurget creatura

Judicanti responsura.

Liber scriptus proferetur,

In quo totum continetur,

Unde mundus judicetur.

Judex ergo cum sedebit,

Quidquid latet apparebit,

Nil inultum remanebit.

Quid sum miser tunc dicturus?

Quem patronum rogaturus?

Cum vix justus sit securus.

Rex tremendae majestatis,

Qui salvandos salvas gratis,

Salve me, fons pietatis.

Recordare, Jesu pie,

Quod sum causa tuae viae,

Ne me perdas illa die.

Quaerens me, sedisti lassus;

Redemisti crucem passus:

Tantus labor non sit cassus.

Juste judex ultionis,

Donum fac remissionis

Ante diem rationis.

Ingemisco tanquam reus,

Culpa rubet vultus meus;

Supplicanti parce, Deus.

Peccatricem absolvisti,

Et latronem exaudisti;

Mihi quoque spem dedisti.

Preces meae non sunt dignae,

Sed tu bonus fac benigne

Ne perenni cremer igne.

Inter oves locum praesta;

Et ab haedis me sequestra,

Statuens in parte dextra.

Confutatis maledictis,

Flammis acribus addictis,

Voca me cum benedictis.

Oro supplex et acclinis,

Cor contritam quasi cinis,

Gere curam mei finis.

Lacrymosa dies illa,

Qua resurget ex favilla

Judicandus homo reus,

Huic ergo parce, Deus.

Pie Jesu Domine,

Dona eis requiem.

Gloria, laus, et honor tibi sit rex Christe redemptor:

Cui puerile decus prompsit Hosanna pium.

Israel es tu Rex, Davidis et inclyta proles:

Nomine qui Domini rex benedicte venis.

Gloria, &c.

Coetus in excelsis te laudat coelicus omnis,

Et mortalis homo, et cuncta creata simul.

Gloria, &c.

Plebs Hebraea tibi cum palmis obvia venit:

Cum prece, voto, hymnis, adsumus ecce tibi.

Gloria, &c.

Hi tibi passuro solvebant munia laudis:

Nos tibi regnanti pangimus ecce melos.

Gloria, &c.

Hi placuere tibi, placeat devotio nostra:

Rex bone, rex clemens, cui bona cuncta placent.

Gloria, &c.

Stabat Mater dolorosa,

Juxta crucem lacrymosa,

Dum pendebat Filius;

Cujus animam gementem,

Contristantem et dolentem,

Pertransivit gladius.

O quam tristis et afflicta

Fuit illa benedicta

Mater Unigeniti,

Quae moerebat et dolebat

Et tremebat, cum videbat

Nati poenas inclyti.

Quis est homo qui non fleret,

Christi matrem si videret

In tanto supplicio:

Quis posset non contristari

Piam matrem contemplari,

Dolentem cum Filio!

Pro peccatis suae gentis,

Vidit Jesum in tormentis,

Et flagellis subditum:

Vidit suum dulcem natum

Morientem, desolatum,

Dum emisit spiritum.

Eia Mater, fons amoris,

Me sentire vim doloris,

Fac ut tecum lugeam

Fac ut ardeat cor meum

In amando Christum Deum,

Ut sibi complaceam.

Sancta Mater, istud agas,

Crucifixi fige plagas

Cordi meo valide:

Tui nati vulnerati,

Jam dignati pro me pati,

Poenas mecum divide.

Fac me vere tecum flere,

Crucifixo condolere,

Donec ego vixero:

Juxta crucem tecum stare,

Te libenter sociare

In planctu desidero.

Virgo virginum praeclara,

Mihi jam non sis amara,

Fac me tecum plangere;

Fac ut portem Christi mortem,

Passionis ejus sortem

Et plagas recolere.

Fac me plagis vulnerari,

Cruce hac inebriari,

Ob amorem Filii.

Inflammatus et accensus

Per te, Virgo, sim defensus

In die judicii.

Fac me cruce custodiri,

Morte Christi praemuniri,

Confoveri gratia.

Quando corpus morietur,

Fac ut animae donetur,

Paradisi gloria.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo,

Quae Deus infernum vicit et astra tenet.

Salve, &c.

Ecce renascentis testatur gratia mundi

Omnia cum Domino dona redisse suo.

Salve, &c.

Tempora florigero rutilant distincta sereno

Et majore poli lumine porta patet.

Salve, &c.

Altius ignivomum solem coeli orbita ducit,

Qui vagus Oceani exit et intrat aquas.

Salve, &c.

Jamque triumphanti post tristia tartara Christo

Undique fronde nemus, gramina flore favent.

Salve, &c.

Legibus inferni oppressis super astra meantem

Laudent rite Deum lux, polus, astra, fretum.

Salve, &c.

Qui crucifixus erat Deus ecce per omnia regnat,

Dantque Creatori cuncta creata preces.

Salve, &c.

Nobilitas anni, mensium decus, alme dierum,

Horarum splendor, scrupula cuncta patent.

Salve, &c.

Christe salus rerum, bone conditor atque redemptor,

Unica progenies ex Deitate patris.

Salve, &c.

Qui genus humanum cernens mersisse profundo,

Ut hominem eriperes, es quoque factus homo.

Salve, &c.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo,

Qua Deus ad coelos scandit et astra tenet,

Salve, &c.

Qui paucis postquam surrexerat ipse diebus

Pectora confirmans, discipulos solidas.

Salve, &c.

Atque potestatem laxandi crimina praestans,

Discipulos pariter posse ligare dedit.

Salve, &c.

Ite meum nomen per totum gentibus orbem,

Dicite credentibus notificare Deum.

Salve, &c.

Et qui crediderit, et quem baptismatis unda

Tinxerit in Christi nomine, salvus erit.

Salve, &c.

Quem mittam vobis, vos spiritus ille docebit

In linguis variis omnia posse loqui.

Salve, &c.

Post modicum veniet qui suggerit omnia vobis,

Et visurus eum vado parare locum.

Salve, &c.

Hoc cum dixisset cunctis cernentibus illum

Nubes suscepit [eum] dum super astra meat^[10].

Salve, &c.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo,

Qua Deus de coelo gratia fulsit humo.

Salve, &c.

Spiritus ecce Deus privatoque quo ejus

Ignis adest specie discipulis hodie.

Salve, &c.

Mentibus humanis infudit opes deitatis,

A Patre procedens mystica dona ferens.

Salve, &c.

Non cessat variis Christi magnalia linguis

Plebs benedicta loquens gentibus omnigenis.

Salve, &c.

Laus tibi, vitae pneuma sacrum, fons, lux animarum,

Omnia vivificans semper et irradians.

Salve, &c.

Pax, Deus, omne bonum, dulcis concordia morum,

Reple corda tuo munere mellifluo.

Salve, &c.

Poscimus, omnipotens, mare, terras, sidera replens,

Nos tibi purifica, protege, vivifica.

Salve, &c.^[11]

Nostra pie tangat seraphin carbunculus ora,

Ut mens perpetuo flagret amore tuo.

Salve, &c.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo,

Qua Deus Ecclesiam dicat honore suam.

Salve, &c.

Ecce dies laeta, post tristia tartara spreta,

Gratia succedit, perdita vita redit.

Salve, &c.

Hoc corpus Christi, salvans de funere tristi,

Manna figuravit, litera prisca canit.

Salve, &c.

Hoc verbum Patris coeli formator et orbis

Cum Patre cuncta creat et deitate beat.

Salve, &c.

Angelis est panis summa refecto sacris,

Sed sensu vanis nil valet iste panis.

Salve, &c.

Hoc corpus verum firmans primordia rerum,

Infera confregit atque redempta regit.

Salve, &c.

Laudem complacuit, carnem sine semine sumpsit,

Virginis et matris viscera sacra replet.

Salve, &c.

In coena residens, corpus cum sanguine sumens,

Discipulos pavit, mystica dona dedit.

Salve, &c.

Intactae matris natus, sapientia Patris,

Constat in altari victima vera Dei.

Salve, &c.

In cruce regnavit, moriens mortem superavit,

Et mundi maculas sanguis et unda lavit.

Salve, &c.

Palmas extendit, vitam pro morte rependit,

Post triduum surgens, corpus ad alta vehens.

Salve, &c.

Perpetuam requiem tu fons et origo bonorum,

Hunc servando chorum da sine nocte diem.

Salve, &c.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo,

Qua sponso sponsa jungitur Ecclesia.

Salve, &c.

Haec est aula Dei, pacis locus et requiei,

Hic et eunt inopes ad Salomonis opes.

Salve, &c.

Filius ille David qui nos sibi consociavit,

Hac in matre domo et Deus est et homo.

Salve, &c.

Copula coelestis vos spiritualiter estis,

Si servando fidem esse velitis idem.

Salve, &c.

Urbs nova Hierusalem descendens spiritualem

Attulit ornatum lucis ab arce datum.

Salve, &c.

Hinc fidei fructum sacro baptismate ductum

Dat Rex justitiae coelitus Ecclesiae.

Salve, &c.

Firma David turris, huc si pede perpete curris,

Invenies in ea pignora siderea.

Salve, &c.

Haec est arca Dei credentibus auxiliatrix,

Quae vehit ad portum quos vehit unda maris.

Salve, &c.

Inventor rutili Dux bone luminis,

Qui certis vicibus tempora dividis,

Merso sole chaos ingruit horridum,

Lumen redde tuis Christe fidelibus.

Inventor rutili, &c.

Quamvis innumero sidere regiam

Lunarique polum lampade pinxeris,

Incussu silicis lumina nos tamen

Monstrans saxigeno semine quaerere.

Inventor, &c.

Tu lux vera oculis, lux quoque sensibus,

Intus tu speculum, tu speculum [et] fons

Lumen quod famulus offero suscipe,

Tinctum pacifici chrismatis unguine.

Inventor, &c.

Per Christum genitum summe Pater tuum,

In quo visibilis stat tibi gloria,

Quo noster Dominus qui tuus unicus

Spirat de Patrio corde Paraclitum.

Inventor, &c.

Per quem splendor, honor, laus, sapientia,

Majestas, bonitas, et pietas tua

Regnum continuat numine triplici

Texens perpetue saecula saeculis.