Humani generis
Cessent suspiria;
Beata miseris
Affert hic nuntia
Dies mortalibus.
Unius scelere
Cuncti cecidimus;
Lapsos erigere
Venit Altissimus
De coeli sedibus.
Delectae Virgini
Quae Deum pariat,
Angelus Domini
Salutis nuntiat
Nostrae mysterium.
O beatissima
Prae mulieribus,
Virgo castissima,
Deum visceribus
Suscipe filium.
Virtute Spiritus
In sinu Virginis,
Innocens penitus
A labe criminis
Caro compingitur.
Per hanc infantibus
Lactescit teneris
Ille qui mentibus
Panis a superis
In coelis editur.
Quod sine tempore
De Patre nascitur,
Mortali corpore
Verbum induitur,
Ut salvet hominem.
Corpus hoc offeret
In sacrificium;
Servos ut liberet,
Totum in pretium
Effundet sanguinem.
Errabam devius
Exul a patria,
Semitae nescius
Ad vera gaudia
Per quam regrediar.
In mea Dominus
Venit exilia,
Viaeque terminus
Ipse fit, et via;
Tutus hac gradiar.
O Veritas latens
Sub velo corporis,
Sed oculis patens
Mundati pectoris,
Tu nos illumina.
Et tu pro miseris
Supplica numini,
Quae te dum asseris
Ancillam Domini,
Fis mundi domina.
Exultet Ecclesia,
Dum triumphat Gallia
Patre Dionysio.
Exultet uberius
Felici Parisius
Illustris martyrio.
Dies festus agitur
Quo trium recolitur
Martyrum victoria:
Quorum patrocinio
Tota gaudet regio,
Regni stat potentia.
Juxta patrem positi
Bellatores inclyti,
Digni sunt memoria.
Sed illum praecipue
Recolit assidue
Regalis Ecclesia.
Hic a summo praesule
Directus in Galliam,
Non gentis incredulae
Veretur insaniam.
Gallorum apostolus
Venerat Lutetiam,
Quam tenebat subdolus
Hostis velut propriam.
Hic constructo Christi templo,
Verbo docet et exemplo,
Coruscat miraculis.
Turba credit, error cedit,
Fides crescit, et clarescit
Nomen tanti praesulis.
His auditis fit insanus
Imperator inhumanus,
Mittitque Sisinnium,
Qui pastorem animarum,
Fide, vita, signis clarum,
Trahat ad supplicium.
Infliguntur coeni poenae,
Flagra, carcer, et catenae,
Invicta sed constantia
Tormenta vincit omnia:
Recordatus emensorum
Fortis athleta laborum,
Per nova gaudens praelia
Aeterna quaerit praemia.
Immolati vir beatus
Agni carne saginatus,
Et praesenti roboratus
Ad certamen numine;
Quam sermone praedicavit,
Mille signis quam probavit,
Hanc signare festinavit,
Fuso fidem sanguine.
Prodit martyr conflicturus,
Sub securi stat securus,
Ferit lictor,
Sicque victor
Consummatur gladio.
Administri qui sacrorum
Consortes fiunt laborum,
Consecrantur,
Coronantur,
Uno tres martyrio.
Tam praeclara passio
Repleat nos gaudio.
Sponsa Christi quae per orbem
Militas Ecclesia,
Prome cantus, et sacratos
Dic triumphos coelitum.
Haec dies cunctis dicata,
Mixta coeli gaudiis:
Laeta currat, et solemni
Personet melodia.
Laureatum ducit agmen
Juncta Mater Filio,
Sola quae partu pudorem
Virgo nunquam perdidit.
Mox sequuntur angelorum
Administri spiritus,
Siderumque conditori
Mille laudes concinunt.
His Joannes, vate major,
Praeco Christi praevius,
Patriarchae cum prophetis,
Accinunt dulci melo.
Principes sacri senatus,
Orbis almi judices,
Sedibus celsis sublimes
Facta pendunt omnium.
Prodigi vitae cruore
Purpurati martyres,
Auspicati morte vitam,
Pace gaudent perpeti.
Turba sacra confitentum,
Cum Levitis praesules,
Saeculi luxu rejecto,
Perfruuntur gloria.
Pompa nuptialis, Agno
Consecratae virgines,
Liliis rosisque sponsum
Aemulantur prosequi.
Omnibus sors haec beata,
Gloriam Deo dare,
Et potentem confiteri,
Terque sanctum dicere.
Coelites, o vos beati,
Quos Deus felicitat,
Supplicum votis adeste
Et favete singuli.
Hausta fonte liberali
Dona, terris fundite:
Pace nostris in diebus
Obtinete perfrui.
Ut Deo cum sanctitate
Serviamus subditi,
Gloriae post hac futuri
Quam tenetis compotes.
Dies irae, dies illa
Solvet saeclum in favilla,
Teste David cum Sibylla.
Quantus tremor est futurus
Quando judex est venturus,
Cuncta stricte discussurus!
Tuba mirum spargens sonum
Per sepulcra regionum,
Coget omnes ante thronum.
Mors stupebit et natura
Cum resurget creatura
Judicanti responsura.
Liber scriptus proferetur,
In quo totum continetur,
Unde mundus judicetur.
Judex ergo cum sedebit,
Quidquid latet apparebit,
Nil inultum remanebit.
Quid sum miser tunc dicturus?
Quem patronum rogaturus?
Cum vix justus sit securus.
Rex tremendae majestatis,
Qui salvandos salvas gratis,
Salve me, fons pietatis.
Recordare, Jesu pie,
Quod sum causa tuae viae,
Ne me perdas illa die.
Quaerens me, sedisti lassus;
Redemisti crucem passus:
Tantus labor non sit cassus.
Juste judex ultionis,
Donum fac remissionis
Ante diem rationis.
Ingemisco tanquam reus,
Culpa rubet vultus meus;
Supplicanti parce, Deus.
Peccatricem absolvisti,
Et latronem exaudisti;
Mihi quoque spem dedisti.
Preces meae non sunt dignae,
Sed tu bonus fac benigne
Ne perenni cremer igne.
Inter oves locum praesta;
Et ab haedis me sequestra,
Statuens in parte dextra.
Confutatis maledictis,
Flammis acribus addictis,
Voca me cum benedictis.
Oro supplex et acclinis,
Cor contritam quasi cinis,
Gere curam mei finis.
Lacrymosa dies illa,
Qua resurget ex favilla
Judicandus homo reus,
Huic ergo parce, Deus.
Pie Jesu Domine,
Dona eis requiem.
Gloria, laus, et honor tibi sit rex Christe redemptor:
Cui puerile decus prompsit Hosanna pium.
Israel es tu Rex, Davidis et inclyta proles:
Nomine qui Domini rex benedicte venis.
Gloria, &c.
Coetus in excelsis te laudat coelicus omnis,
Et mortalis homo, et cuncta creata simul.
Gloria, &c.
Plebs Hebraea tibi cum palmis obvia venit:
Cum prece, voto, hymnis, adsumus ecce tibi.
Gloria, &c.
Hi tibi passuro solvebant munia laudis:
Nos tibi regnanti pangimus ecce melos.
Gloria, &c.
Hi placuere tibi, placeat devotio nostra:
Rex bone, rex clemens, cui bona cuncta placent.
Gloria, &c.
Stabat Mater dolorosa,
Juxta crucem lacrymosa,
Dum pendebat Filius;
Cujus animam gementem,
Contristantem et dolentem,
Pertransivit gladius.
O quam tristis et afflicta
Fuit illa benedicta
Mater Unigeniti,
Quae moerebat et dolebat
Et tremebat, cum videbat
Nati poenas inclyti.
Quis est homo qui non fleret,
Christi matrem si videret
In tanto supplicio:
Quis posset non contristari
Piam matrem contemplari,
Dolentem cum Filio!
Pro peccatis suae gentis,
Vidit Jesum in tormentis,
Et flagellis subditum:
Vidit suum dulcem natum
Morientem, desolatum,
Dum emisit spiritum.
Eia Mater, fons amoris,
Me sentire vim doloris,
Fac ut tecum lugeam
Fac ut ardeat cor meum
In amando Christum Deum,
Ut sibi complaceam.
Sancta Mater, istud agas,
Crucifixi fige plagas
Cordi meo valide:
Tui nati vulnerati,
Jam dignati pro me pati,
Poenas mecum divide.
Fac me vere tecum flere,
Crucifixo condolere,
Donec ego vixero:
Juxta crucem tecum stare,
Te libenter sociare
In planctu desidero.
Virgo virginum praeclara,
Mihi jam non sis amara,
Fac me tecum plangere;
Fac ut portem Christi mortem,
Passionis ejus sortem
Et plagas recolere.
Fac me plagis vulnerari,
Cruce hac inebriari,
Ob amorem Filii.
Inflammatus et accensus
Per te, Virgo, sim defensus
In die judicii.
Fac me cruce custodiri,
Morte Christi praemuniri,
Confoveri gratia.
Quando corpus morietur,
Fac ut animae donetur,
Paradisi gloria.
Salve festa dies, toto venerabilis aevo,
Quae Deus infernum vicit et astra tenet.
Salve, &c.
Ecce renascentis testatur gratia mundi
Omnia cum Domino dona redisse suo.
Salve, &c.
Tempora florigero rutilant distincta sereno
Et majore poli lumine porta patet.
Salve, &c.
Altius ignivomum solem coeli orbita ducit,
Qui vagus Oceani exit et intrat aquas.
Salve, &c.
Jamque triumphanti post tristia tartara Christo
Undique fronde nemus, gramina flore favent.
Salve, &c.
Legibus inferni oppressis super astra meantem
Laudent rite Deum lux, polus, astra, fretum.
Salve, &c.
Qui crucifixus erat Deus ecce per omnia regnat,
Dantque Creatori cuncta creata preces.
Salve, &c.
Nobilitas anni, mensium decus, alme dierum,
Horarum splendor, scrupula cuncta patent.
Salve, &c.
Christe salus rerum, bone conditor atque redemptor,
Unica progenies ex Deitate patris.
Salve, &c.
Qui genus humanum cernens mersisse profundo,
Ut hominem eriperes, es quoque factus homo.
Salve, &c.
Salve festa dies, toto venerabilis aevo,
Qua Deus ad coelos scandit et astra tenet,
Salve, &c.
Qui paucis postquam surrexerat ipse diebus
Pectora confirmans, discipulos solidas.
Salve, &c.
Atque potestatem laxandi crimina praestans,
Discipulos pariter posse ligare dedit.
Salve, &c.
Ite meum nomen per totum gentibus orbem,
Dicite credentibus notificare Deum.
Salve, &c.
Et qui crediderit, et quem baptismatis unda
Tinxerit in Christi nomine, salvus erit.
Salve, &c.
Quem mittam vobis, vos spiritus ille docebit
In linguis variis omnia posse loqui.
Salve, &c.
Post modicum veniet qui suggerit omnia vobis,
Et visurus eum vado parare locum.
Salve, &c.
Hoc cum dixisset cunctis cernentibus illum
Nubes suscepit [eum] dum super astra meat[10].
Salve, &c.
Salve festa dies, toto venerabilis aevo,
Qua Deus de coelo gratia fulsit humo.
Salve, &c.
Spiritus ecce Deus privatoque quo ejus
Ignis adest specie discipulis hodie.
Salve, &c.
Mentibus humanis infudit opes deitatis,
A Patre procedens mystica dona ferens.
Salve, &c.
Non cessat variis Christi magnalia linguis
Plebs benedicta loquens gentibus omnigenis.
Salve, &c.
Laus tibi, vitae pneuma sacrum, fons, lux animarum,
Omnia vivificans semper et irradians.
Salve, &c.
Pax, Deus, omne bonum, dulcis concordia morum,
Reple corda tuo munere mellifluo.
Salve, &c.
Poscimus, omnipotens, mare, terras, sidera replens,
Nos tibi purifica, protege, vivifica.
Salve, &c.[11]
Nostra pie tangat seraphin carbunculus ora,
Ut mens perpetuo flagret amore tuo.
Salve, &c.
Intima Domine ad praegustatae sophiae
Qua redolet Cherubin praedictus ordo Dei.
Salve festa dies, toto venerabilis aevo,
Qua Deus Ecclesiam dicat honore suam.
Salve, &c.
Ecce dies laeta, post tristia tartara spreta,
Gratia succedit, perdita vita redit.
Salve, &c.
Hoc corpus Christi, salvans de funere tristi,
Manna figuravit, litera prisca canit.
Salve, &c.
Hoc verbum Patris coeli formator et orbis
Cum Patre cuncta creat et deitate beat.
Salve, &c.
Angelis est panis summa refecto sacris,
Sed sensu vanis nil valet iste panis.
Salve, &c.
Hoc corpus verum firmans primordia rerum,
Infera confregit atque redempta regit.
Salve, &c.
Laudem complacuit, carnem sine semine sumpsit,
Virginis et matris viscera sacra replet.
Salve, &c.
In coena residens, corpus cum sanguine sumens,
Discipulos pavit, mystica dona dedit.
Salve, &c.
Intactae matris natus, sapientia Patris,
Constat in altari victima vera Dei.
Salve, &c.
In cruce regnavit, moriens mortem superavit,
Et mundi maculas sanguis et unda lavit.
Salve, &c.
Palmas extendit, vitam pro morte rependit,
Post triduum surgens, corpus ad alta vehens.
Salve, &c.
Perpetuam requiem tu fons et origo bonorum,
Hunc servando chorum da sine nocte diem.
Salve, &c.
Salve festa dies, toto venerabilis aevo,
Qua sponso sponsa jungitur Ecclesia.
Salve, &c.
Haec est aula Dei, pacis locus et requiei,
Hic et eunt inopes ad Salomonis opes.
Salve, &c.
Filius ille David qui nos sibi consociavit,
Hac in matre domo et Deus est et homo.
Salve, &c.
Copula coelestis vos spiritualiter estis,
Si servando fidem esse velitis idem.
Salve, &c.
Urbs nova Hierusalem descendens spiritualem
Attulit ornatum lucis ab arce datum.
Salve, &c.
Hinc fidei fructum sacro baptismate ductum
Dat Rex justitiae coelitus Ecclesiae.
Salve, &c.
Firma David turris, huc si pede perpete curris,
Invenies in ea pignora siderea.
Salve, &c.
Haec est arca Dei credentibus auxiliatrix,
Quae vehit ad portum quos vehit unda maris.
Salve, &c.
Inventor rutili Dux bone luminis,
Qui certis vicibus tempora dividis,
Merso sole chaos ingruit horridum,
Lumen redde tuis Christe fidelibus.
Inventor rutili, &c.
Quamvis innumero sidere regiam
Lunarique polum lampade pinxeris,
Incussu silicis lumina nos tamen
Monstrans saxigeno semine quaerere.
Inventor, &c.
Tu lux vera oculis, lux quoque sensibus,
Intus tu speculum, tu speculum [et] fons
Lumen quod famulus offero suscipe,
Tinctum pacifici chrismatis unguine.
Inventor, &c.
Per Christum genitum summe Pater tuum,
In quo visibilis stat tibi gloria,
Quo noster Dominus qui tuus unicus
Spirat de Patrio corde Paraclitum.
Inventor, &c.
Per quem splendor, honor, laus, sapientia,
Majestas, bonitas, et pietas tua
Regnum continuat numine triplici
Texens perpetue saecula saeculis.