Nu willic gaen lopen metter spoet.

Mamet ende Apolijn

Ende Mahoen ende Jupetijn,

Die moeten u gheven goeden dach.

(

)

Rogier, nu doet mi ghewach:

Hebstu ghesien den hoghen man?

Jaic,

vrouwe, bi Tervogan,

Hets een man van hogher weerde:

Ic weet wel, dat op die eerde

Sijns ghelike niet en leeft,

Noch die werelt binnen en heeft

Van scoenheden noch van hoghen moede.

Hi es een man van edelen bloede,

Rijc van haven, groet van gheslachte

Ende edel gheboren van groter machte,

Ende die oec hout een rikelijc

hof.

Ic en hoerde nie soe groten lof

Gheven als men gheeft Gloriant.

Hi es te male

een coen wigant

Ende ontsien van allen man.

Dat nie wijf van hem en ontfinc

Groete meer dan ghi allene,

Ende bidt u, edel vrouwe rene,

Dat ghi hem hout u suverheit

Tot uwer beiden salicheit:

Hi sal u oec ghestadich sijn.

Segt mi, Rogier, bi Apolijn,

En seide hi niet, dat hi mi gerne soude sien?

Jahi,

vrouwe, dat sal u ghescien:

Noch eer liden seven weken

Sal hi u sien ende daer toe

spreken:

Alsoe seide mi die wigant

Ende ghelovet mi in mine hant

Ende swoert bi der trouwen sijn.

Bi minen god Apolijn,

Na

dien tijt soe salic wachten.

Mocht noch comen na mijn achten,

Dat mi dat noch mochte ghescien,

Dat ic den hertoghe mochte anesien,

So waric alle sorghen vri.

Rogier, staet op ende gaet met mi:

Ghi hebt u boetscap wel bewaert.

Edel oem, hoghe wigant.

Wat segdi, neve Gloriant,

Wat sijn die dinghen die u ghebrect?

Edel oem, dat mi int herte stect,

Dies ic niet langher en can ghehelen.

Gherechte minne doet mi soe quelen,

Dat mi costen sal mijn lijf.

Ic minne soe sere een edel wijf,

Dat ic ure no nacht no dach

Gherusten gheslapen niet en mach,

Sent dat ic ierst die minne began.

Dats

dat ic niet en can

Gheloven, soe wats ghesciet,

Dat u edel herte verdriet

Lijdt om enech wijf die leeft

Of die die werelt binnen heeft:

Dies en canic gheloven twint.

Ic lide

wel ende gheve mi sculdich,

Dat ic hier voermaels menechfuldich

Dommelike hebbe ghesproken:

Edel oem, dat wert nu al ghewroken,

Dat ic sprac die domme woert.

Dies es vrouwe Venus op mi ghestoert

Ende heeft mi int herte gheraect,

Ende enen dienere der vrouwen ghemaect,

Ende leert mi gaen der minnen pas

.

Ende hoe willic gheloven das?

Ghi draghet soe hoverdeghen

moet,

Ghi maket mi ende Godevaerde vroet,

Dat

gheen wijf op eertrike

Soe hoghe gheboren noch soe rike,

Die u dochte dat uws werdich ware;

U herte dat vlieght ghelijc den are

Boven alle minnen crachte.

Het en mach niet comen in u ghedachte,

Hets al sceren dat ghi segt.

U herte soe vol hoeverde

stect:

Die vrouwen en moghen ane u niet winnen.

Och edel oem, wilt mi versinnen,

Dat ic soe dommelike sprac,

Dat quam daer bi dat mi ghebrac

Wetentheit

in rechter trouwen.

Nu comic te ghenaden

allen vrouwen

Wie es die joncfrou die u dus quelt,

Gloriant neve, laet mi dat weten.

Want ic en can emmer niet

vergheten

Der hogher woerden die ghi spraect,

Ende sidi nu ane ene minne gheraect,

Seker, neve, dat wondert mi.

Seght mi doch, wie se si

Die u herte alsoe beswaert.

Van Normandien oem Gheraert,

Si heet Florentijn van Abelant,

Edel oem, coene wigant,

Ende heeft enen vader van hoghen doen,

Dats van Abelant die rode lioen

Es haer vader, des sijt wijs.

Hulpt, here god vanden paradijs,

Neve, hoe mach dat comen bi?

Dat heeft mire herten alte vri,

Om dat si woent soe verre van hier.

Och, edel oem, der minnen vier

Es snelder vele dan enech ghescot.

Oem Gheraert, bi minen god,

Si heeft mi een saluut

ghesent

Ende een anschijn na thare gheprent,

Si es die scoenste creature,

Die leeft onder des hemels trone;

Si ware wel weert te spannen crone,

Al waert een coninc van Vrankerijc.

Sie en es gheenre vrouwen ghelijc

Die die sonne nu bescijnt.

Al es mijn herte van hare ghepijnt,

Seker, oem, si eest wel weert,

Si es van hare doghet vermeert

Ende oec van haren hoghen moet.

Och, edel oem, ic maects u vroet,

Minen verborghen heimeliken staet:

Nu biddic u, oem, gheeft mi raet,

Dat ic mijn lief ghewinnen mach.

Gloriant neve, dien dach

En mach u nemmermeer ghescien:

Ghi moghet wel om een ander sien.