Edel vrouwe van herten reen,

Ic sal ontsluten die kerker steen

Ende verloessen die hoghe wigant.

(

)

Waer sidi, her Gloriant,

Edel hertoghe, hoghe baroen?

Wi heeft mi dese gratie

gedaen?

Rogier vrient, berecht mi dat.

Florentijn dies mi bat,

Dat ic u hulpe uut uwen verdriet.

Ay, god die hem crucen liet,

Die moets hebben lof ende danc,

Dat ic ben uut desen swaren stanc,

Daer ic soe langhe in hebbe ghesijn.

Nu segt mi: waer es Florentijn,

Die overscoene creature?

O edel here, si leghet tusschen vier muren

Ghesloten ende vaste ghevaen;

Te hare soe en mach niemant gaen,

Want haer vader wiltse ontliven.

Dien wille sal achterbliven,

Op dat

mi god behout mijn lijf;

Ic sal verlossen dat edel wijf,

Eer ic scheden sal van hier.

Och, haddic minen desterier

Valantijf metter hant

Ende mijn sweert, den goeden Brant,

Soe wildic Florentijnen halen

Het sal hem sekerlike rouwen,

Dat hise soe jammerlijc hout ghevaen.

Here, ic wijls u te hulpen staen

Ende met u varen uten lande.

Mamet willic doen die scande,

Dat ic wille kerstenheit nemen an.

Nu siet hier, hoghe gheboren man,

Valantijf, u goede paert,

Ende uwen Brant, dat goede swaert,

Daer u herte soe sere op rast.

Ay, nu haddic minen last,

Haddic Florentijne die scoene.

Lieve Rogier, dat god u loene,

Nu wijst mi die kerkersteen,

Daer in dat leghet die maghet reen,

Ic salne ontsluten ende ontdoen,

Ende werdes gheware die roedelioen,

Seker, ic gheve hem sijn payment.

Ay here, soe waren wi ghescent,

Worde

dit hof met allen

ghestoert.

Ic sal ons vele bat

hulpen voert:

Ghi selt hier houden

in dit groen,

Ende ic sal gaen ten roedenlioen

Ende emmer seldi op die waerden

sijn.

Als men uutbrinct

Florentijn

Ende mense ontliven sal,

Dan seldi comen over al

Ghereden, hoghe gheboren wigant.

Bi minen god Tervogant,

Ic sal u ter hulpen staen.

Ghi selt steken ende ic sal slaen,

Ende god sal in onser hulpen sijn:

Aldus selen wi Florentijn

Verlossen, dat edel wijf.

Rogier, het sal mi costen dlijf,

Ofte ic bringse uut hare noet.

Nu gaet henen met haesten groet.

Ic sal hier bliven in dit foreest.

Ay vader, sone ende heilich geest,

Nu moetti

bewaren Florentijn.

Hoe salic varen met Gloriant?

Edel here van Abelant,

Dat salic u segghen ende maken vroet,

Dat ghi morgen metter spoet

Florentijn, dat felle wijf,

Dooden selt ende nemen dlijf,

Want si hevet wel verboert,

Alse men recht na rechte coert,

Want si heeft onse gode ghescant;

Ende dan

seldi Gloriant

Hanghen doen ane enen boem.

Want vernaemt Gheraert sijn oem,

Dat hi hier ghevanghen leghet,

Here, voer waer si u gheseghet,

Soe sal hi comen met groter cracht

Ende met al sijnder macht

Ende sal ons doen grote pijn:

dach noch ure.

Gaet henen, haelt mi die scoene figure,

Florentijn, die felle pute,

Ic salse doen leiden ter poerten ute

Ende doen haer thoeft afslaen.

Here, dit dunct mi dbeste ghedaen.

Ic salse halen, bi Apolijn.

Waer sidi, scoene Florentijn?

Ghi moet gaen voer den hoghen baroen,

Uwen vader, den roedenlioen.

Hi wilt met u justicie houden

Ende meint,

dat u sal werden vergouden,

Dat ghi sine gode hebt ghescant

Ende dat ghi bi Gloriant

Hebt gheslapen, vri

edel wijf.

Dat sal u costen u edel lijf,

Want hi hevet soe dier

ghesworen.

Ende sijn voetsel van haer soeghede,

Ende daer na dat hi ghedoeghede,

Datten die felle joden vinghen,

Ende aen een cruce hinghen,

Daer hi an sterf

die bitter doot,

Om ons te bringhen in vrouden groet,

Die moet mine ziele ghenadich sijn.

Nu segt mi, dochter Florentijn.

Wie mach u hier toe hebben bracht,

Dat ghi sijt aldus bedacht

Ende aenbedt enen vremden god

Ende maect met onsen goden u spot,

Ende mint daer toe enen kerstenman?

Bi minen god Tervogan,

Ghi selt daer omme uw lijf verliesen.

Vader, die doot willic gherne kiesen