Capm. ix.
Que sit milicia iam vos audistis, et vltra
Dicam de reliquis, regula que sit eis.
Nam post miliciam restat status vnus agrestis,
In quo rurales grana que vina colunt.560
Hii sunt qui nobis magni sudore laboris
Perquirunt victus, iussit vt ipse deus:
Est et eis iure nostri primi patris Ade
Regula, quam summi cepit ab ore dei.
Nam deus inquit ei, dum corruit a Paradisi
Floribus, in terram cepit et ire viam:
‘O transgresse, labor mundi tibi sint quoque sudor,
In quibus vteris panibus ipse tuis.’
Vnde dei seriem cultor si seruet eundem,
Ac opus in cultu sic gerat ipse manu,570
Tunc pariet fructus quam fertilis ordine campus,
Vuaque temporibus stabit habunda suis.
Nunc tamen illud opus vix querit habere colonus,
Set magis in viciis torpet vbique suis.
Inter quos plebis magis errat iniqua voluntas,
Sulcorum famulos estimo sepe reos.
Sunt etenim tardi, sunt rari, sunt et auari,
Ex minimo quod agunt premia plura petunt:
Nunc venit hic usus, petit en plus rusticus vnus,
Tempore preterito quam peciere duo;580
Et dudum solus plus contulit vtilitatis
Nunc tribus, vt dicunt qui bene facta sciunt.
Sicut enim vulpis resonantibus vndique siluis
De fouea foueam querit et intrat eam,
Sic famulus sulci contrarius ammodo legi
De patria patriam querit habere moram.
Ocia magnatum cupiunt hii, nil tamen vnde
Se nutrire queunt, ni famulentur, habent:
Hos seruire deus naturaque disposuerunt,
Ille vel illa tamen hos moderare nequit:590
Quisque tenens terras has plangit in ordine gentes,
Indiget omnis eis, nec reget vllus eas.
Non impune deum veteres spreuere coloni,
Nec mundi procerum surripuere statum;
Set seruile deus opus imponebat eisdem,
Quo sibi rusticitas corda superba domet:
Mansit et ingenuis libertas salua, que seruis
Prefuit atque sua lege subegit eos.
Nos magis hesterna facit experiencia doctos,
Quid sibi perfidie seruus iniqus habet;600
Vt blada cardo nocens minuit, si non minuatur,
Sic grauat indomitus rusticus ipse probos.
Vngentem pungit pungentem rusticus vngit,
Regula nec fallit quam vetus ordo docet:
Vulgi cardones lex amputet ergo nociuos,
Ne blada pungentes nobiliora terant.
Nobile quicquid habent seu dignum, rustica proles
Ledit in ingenuis, sit nisi lesa prius:
Quod sit rusticitas vilis, docet actus ad extra,
Que minus ingenuos propter honesta colit;610
Vtque labant curue iusto sine pondere naues,
Sic, nisi sit pressus, rusticus ipse ferus.
Contulit et tribuit deus et labor omnia nobis,
Commoda sunt hominis absque labore nichil;
Rusticus ergo sua committat membra labori,
Ocia postponens, sicut oportet agi.
Horrea sicut ager sterilis sub vomere cultus
Fallit, et autumpno fert lucra nulla domum,
Sic miser ipse, tuo cum plus sit cultus amore,
Rusticus in dampnum fallit agitque tuum.620
Nulla ferunt sponte serui seruilia iura,
Nec sibi pro lege quid bonitatis habent:
Quicquid agit paciens corpus seruile subactum,
Mens agit interius semper in omne malum.
Contra naturam fiunt miracula, vires
Nature deitas frangere sola potest:
Non est hoc hominis, aliquis quod condicionis
Seruorum generis rectificare queat.