Charly was door Raffles op de hoogte gehouden van alles wat er gebeurde en wist ook van den dood van Forster.

„Ik kom—zoo schreef Raffles—morgenochtend. Wij vertrekken dan onmiddellijk, nadat ik alles voor onze „patiënt” in orde heb gebracht!” [31]

Dit was zoo gebeurd.

Raffles was naar het mooie villatje gekomen, waar Issi nog was.

Ook graaf Timmys was er nog, maar thans in een betere en ruimere kamer, waar hij bediend werd door John, die door Charly was aangenomen. Hij deed tevens dienst als bewaker.

Al deze menschen, behalve Charly, wisten nog niets van al het gebeurde.

Raffles ging eerst naar Timmys en deelde hem mede wat er gebeurd was.

—Ik zou je nu kunnen overleveren aan de politie. Dit doe ik niet. Maar ik gelast je onmiddellijk je gereed te maken, want ge wordt heden ingescheept naar Europa.

Timmys zweeg.

Hij maakte zich gereed en wachtte daarna af.

Voorzichtig deelde Raffles daarop al het gebeurde mede aan Issi.

Zij zuchtte als een mensch, die verlost wordt van een zwaren last.

Raffles stelde haar toen zeven en een half millioen ter hand, die hij, zooals hij zeide, „eerlijk verdiend had”.

Hij gaf John order, zijn meesteres trouw en eerlijk te dienen, vertrouwde Issi toe aan de goede zorg der vriendelijke huishoudster, en hoorde niet eens meer de woorden van dank, die Issi hem toestamelde.

Timmys nam plaats tegenover Raffles en Charly in een auto, die hem vlug naar Hoboken voerde.

Daar lagen de groote mailsteamers, en twee uren later zat Timmys op een Portugeesche boot, die reeds onder stoom lag.

—Menschen als hij zijn er genoeg in Amerika.

Toen ging Raffles naar het passagebureau voor Engelsche schepen en terwijl hij twee tickets nam voor speciale hutten, zeide hij:

—Op zee zullen wij kunnen rusten van al het werk, dat deze vreemde geschiedenis met zich mee bracht. Jammer dat Baxter er niet bij is geweest.