Sprotje's verder leven

Een stervende vrouw ligt in een armenziekenhuis en wacht op het bezoek van haar dochters; terwijl het einde nadert blikt ze terug op haar jeugd in de steenbakkerij, het huwelijk en de opvoeding van drie dochters, en verwerkt ze zowel oude verwijten als vergevingsgezindheid. De vertelling schakelt tussen de ziekenhuiszaal en levendige herinneringen, en legt de nadruk op kleine, bijna woordeloze gebaren van zorg en heimelijkheid. Vooral de ontmoeting met een afgezonderde dochter die onverwacht zwanger is, onthult diepe verlangens, schuldgevoelens en het zoeken naar verzoening, waarmee de thema's familiebanden en sterfelijkheid subtiel worden onderzocht.