Slechte Tijden

De roman schetst een industriestad die wordt beheerst door een op feiten en nuttigheid gerichte levenshouding waarin gevoel weinig waarde heeft. Een strenge onderwijzer legt een op feiten gebaseerde opvoeding op aan kinderen, terwijl de dochter van een circusartiest en andere personages zich een weg banen door fabrieksleven, gespannen huwelijken en sociale ambities. Door verweven episodes — klaslokalen, juridische en financiële crises en arbeidsellende — toont het verhaal de menselijke kosten van starre rationaliteit, en plaatst mechanische berekening tegenover verbeelding, mededogen en morele verantwoordelijkheid. Satirische typering en maatschappijkritische observatie laten zien hoe onderwijsleerstellingen en economische verhoudingen persoonlijke levens en het publieke geweten vormen.