Ende minen nachtraste
hier gaen doen,
Ende Vaelentijf sal gaen weiden int groen,
Tote opgaet dat sonneschijn.
615
Tooneel III
(
Voor Abelant; het is dag geworden
)
Florentijn die maghet:
Danc hebbe Mamet ende Apolijn,
Ic sie den valke van hogher aert
Neder dalen in minen bogaert
Daer
ic soe langhe na hebbe ghewacht;
Hi heeft een teken vore
hem bracht
620
Daer ane dat ickene kinne;
Hi es dien ic met trouwen minne:
Dat sie ic wel ane sine ghedaen.
Nu willickene vriendelijc gaen ontfaen,
Want hi es comen te miere hant,
625
Een edel valke uut kerstenlant,
Van Bruyswijc die hoghe baroen:
Ic sachen nederbeten
int groen
Van sinen paerde, die coene wigant.
Sijt willecome, Gloriant!
630
Ghi hebt beseten
die herte mijn.
Ic sach u onder dat maenschijn
Ende oec verhoerdic
uwe tale;
Al te hant
verkindic
u wale
Bi den teken, dat ghi daer dracht.
635
Die hertoghe:
O Florentijn, wel scone maght,
Sidi dit, wel edel vrouwe rene,
Soe biddic gode van Nasarene,
Dat hi beware u reine lijf.
O Florentijn, wel scone wijf,
640
Wat hebbic al door u besuert
Ende mi gheaventuert,
Eer ic hier comen ben in dlant!
Florentijn die maghet:
O edel hertoghe Gloriant,
Ghi sijt mi groet willecome!
645
Ghi moghes
wel draghen uwen roeme,
Dat ic op eerde nie man en sach
Die mijn herte verhoghen
mach
Meer dan ghi, hoghe baroen.
Maer wijst
mijn vader, die roede lioen,
650
Dat wi hier beide vergadert sijn,
Bi minen god Apolijn,
Onser beider lijf dat ware verloren!
Die hertoghe:
God, die van der maghet was gheboren,
Moet onser beider hoeder sijn,
655
O uutvercoren Florentijn,
Spieghel boven alle wiven,
Saelt verloren moeten bliven
Dat ic hebbe doer
u ghedaen?
Ic hebbe mijn lantscap laten staen
660
Om u te sprekene, vrouwe rene,
Ende come al dus ghedoelt allene
Ghelijc enen aermen knecht.
Florentijn die
maghet:
O Gloriant, dat ware onrecht,
Bi minen god Tervogan,
665
Hets recht, wie enen doeghden an
Ende in rechter trouwen mint,
Dat hi troest daer af
ghewint,
Also ic van u hebbe ghedaen.
Nu seldi oec van mi ontfaen
670
Al dat u edel herte begheert
In reinen aerde,
ridder weert,
Al sonder eneghe doerpernie.
Die hertoghe:
Bi der maghet sente Marie,
Florentijn wel suverlike,
675
Om al dat goet van eertrike
En dadic u ghene doerperheit.
Maer, edel wijf, maeckt u bereit
Met mi te Bruyswijc te varen,
Want hier en es gheen langher sparen.
680
Vernaemt uw vader, die roede Hoen,
Hi soude ons beiden lachter
doen:
Soe bleven wi ewelijc ghescant.
Florentijn die maghet:
O edel hertoghe Gloriant,
Bruyswijc soudic gherne besien:
685
Mochte mi dat met trouwen ghescien,
So woudic varen daer ghijs begheert.
Die
hertoghe:
O Florentijn vrouwe weert,
Die ic boven alle vrouwen minne,
Ic sal u maken hertoghinne
690
Van Bruyswijc, den goeden lande:
Dies settic u mine trouwe te pande,
Edel wijf van hogher aert.
Florentijn die maghet:
Soe salic met u bestaen die vaert,
Boven alle man, die leven mach,
695
Of die ic met oghen nie ghesach,
Edel hertoghe, hoghe baroen.
Nu laet ons hier nedersitten int groen
Tote nedergaet dat maenschijn;
Dan selense alle gader slapen sijn,
700
Die te mijns vader hove behoren,
Dan moghen wi sonder toren
Varen sonder yemens ghemoet.
Die hertoghe:
O edel wijf, het dunct mi oec goet,
Want die vaec gaet mi soe an,
705
Dat ic niet langher ghestaen
en can,
Ic moet emmer legghen mijn hoet
Florentijn die maghet:
Soe legghet dan neder in minen scoet
Ende slaept, hoghe gheboren wigant:
Dan selen wi rumen
Abelant.
710
VIERDE BEDRIJF
Tooneel I
(
Op het kasteel te Abelant
)
Floerant des roede-lioens neve:[290]
Hulpe, Mamet ende Apolijn,
Hoe es die joncfrou Florentijn
Alsoe dommelijc ghesint?
En wert nie man van hare ghemint
Die in heydenesse mochte spannen crone,
715
Soe hoghe gheboren noch soe scoene,
Dat si haer herte daer woude legghen an,
Ende mint nu enen kerstenen man
Ende wilt met hem rumen dlant!
Soe blijft si ewelijc ghescant,
720
Eest dat ic swighe hier van.
Bi minen god Tervogan,
Nenic, ic saelt segghen haren vader,
Want ict ghesien hebbe al gader.
Waer sidi, hoghe gheboren baroen
725
Van Abelant, heer roede lioen?
Staet op, hoghe gheboren man,
Doet haestelijc u cleder an,
Ghi selt vernemen, dies ghi niet en wet.
Tooneel II
Die roede lioen:
Nu benic hier al onghelet:
730
Floerant neve, wat saels ghescien?
Floerant:
O edel oem, ic hebbe ghesien
Wonder
ane Florentine die scoene,
Die met rechten mochte dragen crone
Voer Babeloen den soudaen.
735
Si leghet aerm ende aerm bevaen
In ghenen boegaert, coene wigant,
Met enen man uut kerstenlant,
Van Bruyswijc den hertoghe vri.
Ic salse u wisen, comt met mi,
740
Edel wigant, wide vermeert,
Want ic hebbe hem ghestolen sijn sweert,
Daer hi leghet bi dat edel wijf,
Ende sijn ors, dat heet Vaelentijf,
Dat hebbic hem heymelijc ghenomen.
745
Uut Bruyswijc soe es hi comen
Ende es een hertoghe daer van.
Nu siet, hoghe gheboren man,
Waer dat hi leghet in haren scoet.
Die roede lioen:
Ay, dat heeft mi wonder groet
750
Van mijnder dochter Florentijn.
En was nie soe edelen Serrasijn
Daer si haer herte wilde legghen an,
Ende leghet nu met een kerstenen man,
Die niet en es van onser wet
755
Ay, waer toe si haer heeft gheset
Ende alsoe jammerlijc ghescant!
Bi minen god Tervogant,
Si sal daer omme berren