WeRead Powered by ReaderPub
La Divina Comèdia: Infièr / (Dante's Inferno) cover

La Divina Comèdia: Infièr / (Dante's Inferno)

Chapter 42: FOOTNOTES
Open in WeRead

Explore more books like this:

About This Book

The poem traces a pilgrim's descent through a vast infernal realm under the guidance of a classical poet, passing concentric circles where souls undergo punishments that reflect their earthly faults. Encounters with mythic and historical figures frame moral and theological reflections on sin, justice, and human responsibility. The structure proceeds through progressively harsher torments and episodic encounters that illuminate consequences of vice, while sustaining an allegorical movement toward moral awareness that sets the stage for later ascent.





Cjànt Trentacuatrèšin

          “Vexilla regis prodeunt inferni217          vièrs di nuàltris; però davànt, po, mira,”
          al veva dìt il mestri, “s’i ti lu pòs disèrni.”

          Coma cuant che un caligu fis al tira,
          o che nòt tal nustri emisferi a vèn,
          alc da lontàn al pàr un mulìn che’l vint al zira,

          na roba cussì mi veva parùt tal scur plen;
          riparàt mi’eri dal vint, ca mi feva dut tremà,
          davòu dal duc; d’altri ripàr no’era sen.

          Zà i’eri—e cun timòu lu faj rimà—
          là ’ndulà che dal dut cujèrtis a èrin l’òmbris,
          che stecs a someàvin cul glas insima.

          In piè an d’era e distiràdis àltris;
          chista a veva’l cjàf in sù, e l’altra i piè;
          n’altra, com’un’arco a pleava cjàf e gjàmbis.

          Cuant che zùt al era asaj ’ndavànt, cun me,
          plašej al veva vùt il mestri di mostrami
          chèl che bièl d’jodi al era stàt in sè.

          Si veva spostàt un puc, volìnt ch’i stes fer lì,
          e dìt al veva: “Èco Dìt218, e èco il post
          ’ndà ca convièn tanta fuarsa ritegni.

          Com’che gelàt mi eri e doventàt pitòst
          fiàc, no domandà, letòu, ch’i no ti lu dìs,
          e dišilu i no podarès, nencj’a gran cost.

          Muàrt no soj, ma nencja vif, s’i ti lu cròdis:
          pensa ben tu, s’i ti’as un puc di inzèn,
          com’ch’i eri, di chist e chèl sensa radìs.219
          ’L imperatòu di chistu doloròus di règn,
          dal pet in sù al vegneva fòu dal glas;
          e jò pì coma un gigànt mi ritèn

          che’i gigàns stes a sòn visìn daj so bras:
          imagina cuant grancj’ ca sòn in dut
          chej altri poscj’ dal cuàrp che luj’l tèn platàs.

          Se luj ’l era stàt cussì bièl com’cal è adès brut,
          e cuntra’l so fatòu al vev’ alsàt li sèis,
          luj stes al era la cauša d’ogni lut.

          Oh cuant ca mi èrin parùdis maravèis
          che tre mùšis ch’i ghi vevi’n tal cjàf jodùt!
          Che davànt a veva dut ròsis li so plèis;

          Davòu  altri dos i vevi jodùt,
          metuda ogn’una’n miès da la so spala,
          unìdis lì che un gjàl la cresta’l varès vùt:

          la destra ’era lì, fra blancja e zala;
          la sinistra ’era coma chej nèris
          ca vègnin da’ndulà che’l Nil si’avala.220
          Sot d’ogn’una’ èrin àlis gràndis
          che ben ghi conferìvin a’un tal usièl:
          coma vèlis a èrin, ma pì grandiòšis.

          No cun plùmis ma coma chès di pipistrèl
          a èrin fàtis, e chès al svintulava
          cussì che tre vìns a turbinàvin da chèl.

          E par chèl dut Cocit s’ingelava.221          Cun sèis vuj al planzeva, e par tre bàrbis
          ghi gotava’l planzi e’l sanc da la bava.222
          Cuj dintàs d’ognuna da li so bòcis
          un pecjadòu al era cal rošeàva
          cussì che’n tre a sufrìvin sti brùtis pènis.

          Davànt di chèl il muardi nuja’l pareva
          visìn dal sgrifà, ch’a vòltis la schena
          duta svistida di pièl a restava.

          “Che ànima là cu la pì granda pena,”
          al veva dìt il mestri, “al è Gjuda Scariòt;
          dentri al à’l cjàf, e fòu li gjàmbis al mena.

          Daj altri doj ca àn il cjàf par di sot,
          chèl cal pindulèa dal ghignu neri al è Brut—
          jòt coma ca si stuàrs e coma cal tas223—jòt!

          Chel altri al è Càssius, cal pàr ben metùt.
          Ma a si fà nòt, e a nuàltris adès
          ni tocja partì, che dut i vìn jodùt.

          Atòr dal cuèl al  eva volùt che’i bras ghi metès;
          tal post just al veva spetàt a gjàmbis fèrmis
          fin che’l diàu asaj li àlis al vierzès;

          e, rimpinàt ta li velutàdis cuèstis,
          a zì’n jù al veva a colp tacàt, mans strètis
          tal pelàn fis e’n ta li gelàdis cròstis.

          Cuant che rivàs i èrin là che li cuèsis
          a tàchin, lì che’i flancs a s’ingròsin,
          il duca, cun baticòu e grandi fadìjs,

          voltàt al veva’l cjàf lì che li gjàmbis a èrin;
          a si veva ’ngrimpàt pal pel com’un cal scala,224          che’n infièr mi pareva ch’i tornàsin.

          “Tenti dur, però, che par chista scjala,”
          dìt al veva’l mestri, che strac al someàva,
          “da dut stu mal a è miej svignàsila.”

          Zùt fòu par na sfeša che’l mur al veva,
          al veva volùt che tal orli mi sintàs;
          e sùbit dopo vièrs me si voltava.

          Jò’i’ai crodùt d’jodi, cuj vuj alsàs,
          Lusìfar coma ch’i lu vevi lasàt;
          ma’i piè—e gjàmbis—al veva’n sù voltàs;

          Se jò insiminìt i eri lì restàt,
          la zent ignoranta che ben ghi pensi
          a sè post cal era ch’i vevi apena pasàt.

          Al veva dìt il mestri: “In piè a tocja alsasi:
          la strada a è lùngja e’l cjaminà al è brut,
          e’l soreli belzà cjàlt al taca a fasi.”

          Sala da palàs a no era—i vevi ben jodùt—
          lì ch’i èrin, ma na grota naturàl
          cun pavimìnt gropolòus e scur par dut.

          “Prima ch’jò’i bandoni stu abìs dal mal,
          mestri me,” i vevi dìt cuant ch’i eri di nòuf ’ndresàt,
          “cjòimi dal eròu ca mi tèn’n ta sta val:

          indà al eše stu glas? e stu chì voltàt
          cul cùl in sù? e’n cussì puc timp com’al àja fàt
          a èsisi’l sorèli da sera a prin dì ziràt?”

          E luj a mi: “Pènsitu di èsi restàt
          encjamò di là dal miès, ’ndà che ’ngrimpàt
          mi eri ta che bruta ruja ca tèn’l mont sbušàt?
          Par là ti èris cuant ch’i eri dismontàt;
          e na volta voltàt, tu’l post ti vèvis pasàt
          ’ndà ch’un pèis al vèn da ogni banda tiràt.

          E i ti sòs adès sot di chel emisfèr rivàt
          cal è al opòst dal post cal è dut secjàt,225          chel stes tal colm dal cual al è stàt copàt

          chèl cal à vùt di nasi e vivi sensa pecjàt:
          tu ti’as i piè’n ta stu post picinìn
          cal sarès da la Gjudèca226 il altri lat.

          Là a è sera cuant che chì al è matìn:
          e chistu, ca ni’a fàt scjala cul so pel,
          ’ncjastràt al è ’ncjamò lì com’cal era prin.227
          Da sta banda chì al era colàt jù dal cjèl;
          e la cjera, che prin fòu di chì a era,
          par poura di luj a veva fàt dal mar un vel,

          e vegnuda a era’n tal nustri emisfèr; sta cjera
          par scjampàighi via, chel vuèit chì ghi veva lasàt
          ca s’jòt di cà, e zuda a era parzora.”

          Al è la jù un lòuc da Belzebù lontanàt
          tant com’ca’è lungja sta caverna,
          cal tèn al jodi, ma no al sinti, sieràt

          un rìvul che jù al và’n font di sta tana
          pal bus di na rocja che luj al veva sbušàt
          a mo’di madràs, e puc s’inclina.

          Jò’e il duca par chel cjamìn platàt
          i èrin entràs par tornà’n tal clar dal mont;
          e sensa curasi di vej ben ripošàt,

          i vèvin cjaminàt sù, luj prin e jo secònt,
          fin cuant ch’jodùt i vèvin tanti ròbis bièlis
          ca sòn la sù’n tal cjèl, par un bus rotònt;

          e fòu tornàs i èrin a jodi li stèlis.








FOOTNOTES

1 (return)
[ A la peràula “cuss씗ch’i uši amondi spès—i ghi lasi dos “s” par evità ca vegni lešuda “cuzì.” A è una da li pucìsimis peràulis che in ta la me tradusiòn à uša na consonànt dopla.]

2 (return)
[ ’L un al è na contrasiòn di “il un.”]

3 (return)
[ Crist? Un papa? A somèa che nisùn al savedi par sigùr a cuj cal à intindùt riferisi Dante. Vandelli: al juda a capì la complesitàt di chisti rìghis.]

4 (return)
[ Dante al domanda di èsi judàt da li mùšis, ma encja dal so “inzèn” o “alto ingegno” par vej l’ispirasiòn justa par descrivi duti li ròbis straordinàris cal jodarà in tal infièr.]

5 (return)
[ Enèa.]

6 (return)
[ San Pàuli.]

7 (return)
[ La Madòna. I nòns di Crist e da la Madona a no sòn maj minsonàs tal Infièr par no profanaju. Vandelli.]

8 (return)
[ Lùsia = un mòut alegòric di nominà la gràsia ca luminèa.]

9 (return)
[ Il Papa Celestìn V, che par vàris trùfis al era stàt costrèt a abdicà. Àltris a pènsin ca si trati di cualchidùn altri, adiritura di Pilàt stes. Vandelli.]

10 (return)
[ Carònt, chèl che cu la so barcja al partava i danàs ta l’altra banda dal’Acherònt.]

11 (return)
[ Crist—maj minsonàt di nòn in tal Infièr.]

12 (return)
[ Il nòn di poeta. Virgìlio al è’n ta sta alta compagnìa di poès.]

13 (return)
[ Falsa modèstia a’n d’aveva amondi pucja il nustri poeta.]

14 (return)
[ Il cjascjèl al sarès sìmbul da la sapiènsa umana. Pal valòu simbòlic daj sièt murs e dal rìvul, i racomandi i comentatòus.]

15 (return)
[ Aristòtil.]

16 (return)
[ Didòn, chè che, bandonada da Enèa, a si veva copàt.]

17 (return)
[ Parsè ca sòn “ànimis” sensa cuàrp.]

18 (return)
[ Ti sòs nasùt prin che jò i morès.]

19 (return)
[ Ducju scju chì a èrin benestàns florentìns. Dante al vòu savej indulà ca sòn, parsè cal varès gust di jòdiju. A intìvin di èsi in vàriis localitàs dal infièr. (Vandelli)]

20 (return)
[ Cuant che i cuàrps si ricostituiràn cu l’ànima, si sintarà pì’ il ben, ma encja il mal.]

21 (return)
[ Sta espresiòn aà valòu pì di ràbia che di altri.]

22 (return)
[ Cariddi.]

23 (return)
[ Scju pèis, in forma di pieròns, a raprešentin i bès, che i avàrs e i pròdigos a si tègnin intòr e strès, o a spèrperin.]

24 (return)
[ Cuant ca èrin vifs a no fèvin un ušu bon da la roba ca vèvin, parsè ca no savèvin il so vero valòu. Vandelli.]

25 (return)
[ I avàros.]

26 (return)
[ A è da prešumi che se Dante al fòs stàt furlàn al varès ušàt sta peràula coma ca la uša in tal toscàn.]

27 (return)
[ Un bièl puc di ironìa chì, a clamà “ìn” (inno) il sgorgoleà di chej puòrs disgrasiàs ca sòn chì ingolfàs tal fangu!]

28 (return)
[ A no è da surprìndisi se chistu Flegiàs al era rabiòus. Al è chì in tal infièr, dopodùt, par vèjghi dàt fòuc a un templi dal diu Apòl par via ca ghi veva sedušùt na fìa.]

29 (return)
[ La mari di Dante.]

30 (return)
[ La puarta pì esterna dal infièr.]

31 (return)
[ A si capìs! La puarta dal infièr a è sempri spalancada.]

32 (return)
[ Tal sens ca và a proclamà la muàrt eterna. Vandelli.]

33 (return)
[ Beatrìs.]

34 (return)
[ Prošerpina, la fèmina di Pluto, il re dal’infièr.]

35 (return)
[ Parsè cal sarès trasformàt in “smalt” o clap.]

36 (return)
[ Un post visìn di Gerušalèm, ’ndà cal vegnarà fàt il judìsi finàl. Vandelli.]

37 (return)
[ In momèns cussì a vèn da pensà che Dìu ogni tant al era in vena schersoša, s’a si pensa al mòut sureàl cal punìs zent coma Epicuro. “Ah si?” a somèa cal vedi pensàt. “No ghi crodèvis che l’ànima a varès paràt via a vivi dopo la vustra muàrt? Alòra èco chì ch’i vi la mèt la vustra ànima, ta sta tomba ca vi restarà vièrta fin cuj sàja cuant! Cussì in varèis pì che asaj timp par necuàrzisi che la vustra ànima ca jù a para via a vivi—èncja se cun amondi puc gust—mentri che lasù il vustri cuàrp a si marsìs a la svelta.”]

38 (return)
[ Stu chì al sarès Cavalcante Cavalcante, un guelf, ca la veva pensada coma Epicuro—che la vita a èra par godi, e finida chè al èra finìt èncja il godi, parsè che dopo a no sarès stàt pì nùja. A vèvin rašòn lòu a pensà che’l gòdi al sarès finìt al momènt da la muàrt—ma no coma ca crodèvin lòu!]

39 (return)
[ Se momènt dramàtic e comovènt stu chì, cuant che Cavalcanti al pensa che ’l ešità di Dante al vòu diši che so fì al è muàrt encja luj!]

40 (return)
[ Prošerpina, o la luna.]

41 (return)
[ Beatrìs.]

42 (return)
[ A pensàighila ben a no eše stran che’n ta l’infièr, ’ndà ca sòn doma ànimis—entitàs sensa cuàrp e, naturàl, sensa nas—a vèdin da èsi poscj’ ca spùsin. Par cuj al eše stu spusà se i danàs a no’an nas da našalu? Dante però a si rindeva cont di chistu e al à dotàt li ànimis cu li facoltàs ca vèvin prin di murì. !]

43 (return)
[ Il cjèl al odièa ogni ingjustìsia.]

44 (return)
[ Diu, il pròsin, e se stès, coma ca è clar da li rìghis ca seguìsin.]

45 (return)
[ A plànzin par dut chel bendidìu ca’an malušàt e pierdùt.]

46 (return)
[ Caorsa (=Cahors) al era un post in Fransa consideràt coma un nit di ušuràrs.Vandelli.]

47 (return)
[ Chèl di parentela e di amicìsia.]

48 (return)
[ In ta la so Etica Aristòtil al trata di che tre dispošisiòns ca pàrtin al mal: la incontinensa, la malìsia e la violensa.]

49 (return)
[ L’ušùria a spèra doma in tal ben da li ròbis di stu mont, sensa riguàrt pa li ròbis dal altri mont. (Vandelli al discòr un bièl puc su stu argumìnt.)]

50 (return)
[ Il Minotauro stes, cal fa da vuardiàn in ta stu post chì.]

51 (return)
[ Il Minotauro a si à da jodi coma sìmbul da la violènsa bestiàl.]

52 (return)
[ Tešèo.]

53 (return)
[ Ariàna, fia di Minos, ca ghi’a insegnàt a Tešèo coma copà il Minotauro e scjampà dal labirìnt.]

54 (return)
[ Pèis, fra l’altri, di cjàr e vuès, no coma chèl da li ànimis danàdis.]

55 (return)
[ Crist, che al momènt da la so muàrt al era zùt a liberà tanti ànimis dal Limbo. Il teremòt cal veva caušàt sta frana, coma ca ni recuàrdin i comentatòus, al era stàt caušàt in tal momènt précis che Crist al era stàt copàt.]

56 (return)
[ “Bigulota” in tal sens ca no era in forma regolàr. In realtàt a veva na forma di arco, ma no regolàr.]

57 (return)
[ La fèmina di Èrcul, che fra l’altri a veva causàt la muàrt dal so omp, sensa intìndi di fa cussì—naturàl—pròpit cuant ca voleva che Èrcul al tornàs a volèighi bèn. A mi a mi par che sta storiùta a à da li dimensiòns ca vàn ben pì a la lungja di chel càšu chi.]

58 (return)
[ I Centàurs.]

59 (return)
[ A sòn dòma i vìfs ca pòsin mòvi ròbis coma li pièris.]

60 (return)
[ Beatrìs.]

61 (return)
[ Alesandro il Grant e Dionìšio a vèvin reputasiòn di èsi tant crudej, e cussì al èra Asolìn. (Vandelli.)]

62 (return)
[ “Prin” tal sens cal cognòs li circostànsis di che zona lì tant miej di Virgìlio, che chì a si consìdera secont.]

63 (return)
[ Famòus làris di chej tìmps là.]

64 (return)
[ Cecina, un flumùt cal sbòcja sùbit sot di Livòrno; Cornet, na sitadùta visìn di Civitavecja.]

65 (return)
[ Chès dal mušu di fèmina e il cuàrp di usièl. I cjati amondi interesànt coma che il mont imaginari di Dante a ghi dà il stes valòu ešistensiàl—tal sens di ešìsti e basta, no tal sens da la filošofìa ešistensiàl moderna—a zent normàl coma me (bè, forsi un puc pì normàl di me; dišìn, a zent coma comercjàns florentìns o pišàns, zòvins ca no pòsin tègnisi da busàsi—e forsi encja di strucàsi e palpàsi—coma Pauli e Francesca, soldàs, vèscuj e pàpis) e a figuris mitològichis coma li Àrpis o coma i Cèntàuros, e via dišìnt. Il reàl e ’l ireàl a si cunfùndin e a dovèntin un—coma ca susèit tal mòut di jodi li ròbis daj frutùs fin che, par disgràsia so, a vègnin grancj’ e a si necuàrzin che tàntis di che ròbis ca ghi crodèvin cussì tant a no somèjn pì vèris.]

66 (return)
[ Cal sarès il ters ziròn.]

67 (return)
[ A no somèija di jodi Dante cal bùta il cjaf in davòu e al ridusèa cuant cal scrif rìghis coma chista?]

68 (return)
[ Chèl cal sìga al è Pier da la Vigàna, cal era segretari di Federìgo II. Ta scju àrbuj chì, a propòšit, a sòn intrapulàs i spirs di chej ca si sòn suicidàs.]

69 (return)
[ Al à pierdùt la so salùt e al à fàt fadìja a durmì.]

70 (return)
[ L’invìdia.]

71 (return)
[ Cul suicidasi al à cometùt cuntra di sè stes, ca si considerava just, un at ca nol era just.]

72 (return)
[ Dante, coma višitatòu tal infièr, al à tanta simpatìa pal grant sufrì dal puòr Pieri; ma coma scritòu a no somèa ca ghi displaši tant di falu patì.]

73 (return)
[ San Zuan al era’l sant di Firense coma il San Zuan di San Zuan di Cjašarsa. Taj timps pagans, il protetòu di Firense al era Marte. Vandelli al sugerìs che ai timps di Dante la statua di Marte, ca era stada butada’n tal Arno, a era encjamò višìbil visìn dal Punt Vecju.]

74 (return)
[ Chè fata par impicjà la zent, no che altra fata par cjoj sù ledàn.]

75 (return)
[ Mèntri cal scjavasava il dešert da la Libia cun un ešèrcit di soldàs. Vandelli.]

76 (return)
[ Soldàs.]

77 (return)
[ Vulcàn stes.]

78 (return)
[ Il post indà che Gjove e i Gigàns a si li vèvin sunàdis.]

79 (return)
[ Un lagùt di aga mineràl in ta li bàndis di Viterbo.]

80 (return)
[ Fra i grancj fluns dal infièr.]

81 (return)
[ ’L abìs infernàl.]

82 (return)
[ A ju sàlva parsè che stu “fùn” o vapòu al à asaj umiditàt par distudà il fòuc cal vèn jù dal alt.]

83 (return)
[ Una da li rari vòltis che Dante al minsona li nustri montàgnis. A si riferìs al cjàlt, a propòšit, che disdifànt li nèifs, al pòl meti in plena flùns coma il Brenta—o il Tilimìnt.]

84 (return)
[ Stu chì al sarès Brunèl Latìn, umanista, cal veva judàt Dante tal so studià.]

85 (return)
[ Tant i Blancs che i Nèris a ti zaràn cuntra.]

86 (return)
[ Sens: S’a dipendarès da me, i sarèsis encjamò fra i vifs.]

87 (return)
[ Beatrìs.]

88 (return)
[ Una da li so òperis pì gràndis.]

89 (return)
[ Da chistu a si jòt che la manìa di cori a và indavòu un bièl puc!]

90 (return)
[ Il “puòr paìs” al sarès Firense; “puòr” parsè cal è consideràt coròt dai sodomìs ca ghi vàn incuntri a Dante.]

91 (return)
[ La so costànt lamentèla.]

92 (return)
[ Cussì a podèvin parà via a corusà mentri ca tabajàvin cun Dante.]

93 (return)
[ S'i ghi crodìn a sè cal dìs, al à da vej vùt un tramaj di fèmina par fàlu doventà omosesuàl.]

94 (return)
[ In altri peràulis, Dante al scomèt la fama daj so vèrs a la veretàt di sè cal stà par diši.]

95 (return)
[ Mangjòns & bevòns—èco l’idea che Dante al veva daj todèscs in tal so timp. Ca sèdin stàs pì bevòns daj fransèis? Daj taliàns? Ma!]

96 (return)
[ Il “bivero” dantesc a ghi somèa pì al beaver inglèis che al castoro taliàn. Bìvar a nol stona nencja in tal furlàn.]

97 (return)
[ Par cussì diši. In realtàt la flamuta a era ’na ploja di fòuc.]

98 (return)
[ Che ànimis ca pàrtin bòrsis o blu o zàlis o blàncis a èrin dùtis di ušuràrs.]

99 (return)
[ Li nustri bišàtis a no’an sgrìnfis, a si sà; ma cuj saja maj sè ca àn li bišàtis di la jù?]

100 (return)
[ I diàus, chej osteàs, ca si la gòdin a fà il so mistej.]

101 (return)
[ Na fila a ni vegneva cuntra; n’altra a zeva, cun nu, in diresiòn opòsta.]

102 (return)
[ Di Sant’Ànzul. I romàns a vèvin da stà atèns in tal cjaminà par via di dùcjus scju pelegrìns, ca zèvin o ca vegnèvin da San Pieri.]

103 (return)
[ I bolognèis a vèvin fàma di èsi rufiàns in ta chej timps là.]

104 (return)
[ In altri peràulis, al dìs che s’a sòn tiràs, o tìrchios, aè pal fat stes ca sòn bolognèis; coma par diši che se par furtùna a fòsin stàs, dišìn, furlàns, al sarès stàt dut un altri par di mànis.]

105 (return)
[ In tal sens di tirà li fèminis a simìnt.]

106 (return)
[ A si sberlava besola.]

107 (return)
[ Dante a nol veva sempri na impresiòn dolsa daj prèdis.]

108 (return)
[ Èncja chistu, bàbiu dal parlà e di fà zì sù di zìrus li fèminis, al è zùt a finìla chì, dut smerdajàt.]

109 (return)
[ Secònt Vandelli, un màgu da la Samaria cal voleva crompà da San Pieri e da San Zuan la facoltàt di podej comunicàjghi ai batiešàs il Sant Spìrit.]

110 (return)
[ Purtròp Dante a no si riferìs a chel di Cjašarsa, ma al Batisteri di Firense.]

111 (return)
[ Si volìn zì pròpit a la fìna, “il piè” chì al è da lèšilu coma il insièmit daj piè.]

112 (return)
[ A somèa che i fiorentìns a vèdin di tant in tant gjustisiàt daj sasìns in ta che manièra lì: fàt un bus, a metèvin dentri il condanàt cul cjaf in jù. Apena ca implenìvin il bus, il sasìn al moreva scjafojàt. (Jò ch’i soj claustrofòbic, i sarès par sigùr doventàt màt prima ca tiràsin jù la prima palada di cjera!)]

113 (return)
[ La Glìšia, che Bonifasi VIII al veva trufàt paj bès. (Vandelli.)]

114 (return)
[ Un daj Orsìns.]

115 (return)
[ Al eše tant cambiàt il mont daj timps di Dante in cà?]

116 (return)
[ La Glìšia di Roma, che secònt Dante in ta che rìghis chì a no èra la “Santa Romana Chiesa” tal sens ver da l’espresiòn.]

117 (return)
[ ’L imperatòu Costantìn che, riconosìnt Silvestri coma papa, secònt Dante a nol veva fàt pròpit chel gran chè di ben.]

118 (return)
[ Na lesiòn amondi dura, chista, par Dante—e, i cròt, par cualsìasi altri—da imparà.]

119 (return)
[ Tìpic di Dante di descrivi punisiòns adeguàdis a la colpa daj danàs. In ta stu càsu, danàs coma Anfiarèl, che in vita a volèvin induvinà il davignì, adès a sòn costrès, par sempri, a cjaminà cul cjaf stuàrt cal pol jodi doma indavòu. In cuant al Creatòu stes—chèl imaginàt da Dante, s’i no altri—a vèn da pensà cal vèdi vùt cualchi bièl momènt di sodisfasiòn, cu na schersoša sprusada chì e lì di birichinàdis ca àn un puc dal malisiòus, a cjatà fòu scju tìpos di punisiòn. A mi vèn a mins chel gust ca ghi cjàpin i frus cuant ca ghi gjàvin na ala a una moscja par jodi coma ca farà a svualà cun un’ala e basta.]

120 (return)
[ Sicòma ca sòn stravoltàs, a’an la pànsa par davòu e il cul par davànt.]

121 (return)
[ L’Enèide stesa.]

122 (return)
[ Secònt Vandelli, ta li màcis da la luna la zent a jodeva Caìn cal alsava na forcjada di spìncs.]

123 (return)
[ Tìpos di vèlis.]

124 (return)
[ A vegnarès da pensà che i diàus a lu laudarèsin par vej fàt li so malagràsis; invènsi a si gòdin a cjastial cu la stesa fantašia chi vìn zà altri vòltis notàt!]

125 (return)
[ Malacoda a si riferìs al teremòt susedùt il Vìnars Sant dal àn [Footnote 34: cuant che Crist al era stàt metùt in cròus—teremòt cal veva caušàt li ruvìnis descrìtis chì.]

126 (return)
[ Malacoda al è un diàu, e Dante e Virgìlio a varèsin puc da fidàsi di luj, no?]

127 (return)
[ A saràn diàus dal infièr, indulà ca si varès doma da sufrì, però a àn i so divertimìns encja lòu!]

128 (return)
[ A èsi imbrojòns in ta sta vita a si và a finìla cussì in ta che altra, purtròp. Ma com’a fàja sta bolgja a tègniu dùcjus? A no vègnia da compatì Barbarìsa e chej àltris puòrs diàus par dut chel grant scombati ca ghi tòcja fà?]

129 (return)
[ Taliàn.]

130 (return)
[ Dopo vèighi cjòlt i so bes a ju veva lasàs zì lìbars sensa tègnisi al puntìn dai regolamìns.]

131 (return)
[ Èco, coma ch’i’ai dita un puc in sù, al è il màsa lavorà ca ju fà èsi screansàs, scju puarès di diàus.]

132 (return)
[ Cagnàs a si rìnt cont di cuant scaltri cal è Cjàmpul, il danàt; ma a la fin al vèn imbrojàt encja luj, coma’l rest daj Malbràncs. A no vègnia da vej rispièt par un imbrojòn coma Cjàmpul, cal rìva a imbrojà parfìn i diàus?]

133 (return)
[ Dante a ju mèt in ridìcul scju diàus, però no sensa cualchi frigùja di simpatìa.]

134 (return)
[ Da no cunfùndi cun chel tìpo di cjàša indulà ca si mangja e bèif e durmìs.]

135 (return)
[ Se ben che stu paragòn al mostra cuant afièt ca là Virgìlio par Dante!]

136 (return)
[ Puòrs Malbràncs. Il so malfà al è limitàt encja ta stu mòut chì!]

137 (return)
[ Pa la rašòn spiegada tal vèrs [Footnote 64].]

138 (return)
[ A è tìpic da la zent ipòcrita di volej lùši par di fòu.]

139 (return)
[ Un post a Firense.]

140 (return)
[ Chel cal à condanàt Crist. Una condàna ca ghi à fàt tant dàn ai Ebrèos.]

141 (return)
[ Caušàt dal teremòt susedùt cuant cal eramuàrt il Signòu.]

142 (return)
[ A si riferìs a Malacoda, ch’i vìn zà vùt il plašej di cognosi.]

143 (return)
[ Tìpos di madràs che, secònt i antìcs a si cjatàvin in tal Nord Africa.]

144 (return)
[ Una pièra verda cun puntìns ros che secònt i antìcs a podeva combati i velèns daj sarpìns.]

145 (return)
[ Par cuant terificàntis ca sèdin, scènis cussì a si adatarèsin pròpit ben al rìndilis višìvis cu la magìa eletronica ch’i vìn vuèj!]

146 (return)
[ Parsè che Dante stes al era un daj Blancs.]

147 (return)
[ Coma Vani Fus.]

148 (return)
[ I Centàuros. La mandria minsonada sùbit sot a è ch è ca ghi veva robàt a Èrcul. La so furbìsia, tal tirà li bèstis pa la coda di mòut che Èrcul a no si necuarzès di cuj cal veva fàt il furt, a ghi veva zovàt puc, parsè che in ùltin Èrcul a ghi veva dàt na buna bastonada e mandàt a finìla in ta chel post chì.]

149 (return)
[ Par copalu.]

150 (return)
[ Sta sòrta di “morphing” a è abastànsa comùn in tal dì di vuèj, cun chej trucs ca si pòsin fa cul computer; ma in taj timps indavòu a veva da vej someàt a alc di sureàl!]

151 (return)
[ Chel cal à ispiràt Puccini?]

152 (return)
[ Chèco Cavalcante. Gaville al era un cjascjèl visìn di Firense.]

153 (return)
[ Dante in clara vèna sarcàstica. A somèa paradosàl, però a è sens’altri veretàt, che tanti vòltis (forsi sempri) i pì grancj’ crìtics di na sitàt, di na nasiòn o di na organišasiòn a sòn chej che pì a ghi vòlin ben a la sitàt o a la nasiòn o a la organišasiòn. A è di fàt che par via dal so grant amòu par Firense Dante a si rìnt cussì tant cont di ogni pìsula pecja ca à la sitàt che luj al vorès ca fòs perfèta. A si spiega cussì l’indignasiòn che Dante al mostra in ta scju vèrs chì.]

154 (return)
[ Dante, chì, al fa un pronòstic che Firense a stà zìnt incùntra a malòris sèriis.]

155 (return)
[ Ogni ùn cal vèdi maj jodùt coma che na gjalìna a protès i so pitinùs al sà ben sè ch’i vuèj diši.]

156 (return)
[ Al vòu frenà il so inzèn parsè cal à belzà jodùt pì vòltis coma cal è stàt abušàt da altra zent scàltra, e cun cuàlis conseguènsis.]

157 (return)
[ Entòcli e il fradi a èrin fìs di Èdipo e di Jocasta. Par na maledisiòn ca ghi èra stada fata dal pari, i fràdis si vèvin copàt l’un l’altri e a èrin dopo stàs brušàs insièmit.]

158 (return)
[ Tennyson al à da èsi stàt un bièl puc ispiràt da che rìghis chì cuant cal à scrìt il so Ulysses: