XXXIV.

Ga niet heen, liefste, zonder mijn afscheid.

Ik heb den ganschen nacht gewaakt en nu zijn mijn oogen zwaar van slaap.

Ik ben bang u te verliezen terwijl ik slaap.

Ga niet heen, mijn liefste, zonder afscheid.

Ik schrik op en strek mijn handen uit om u aan te raken. Ik vraag mij af: is het een droom?

Kon ik uw voeten maar omstrikken met mijn hart en vasthouden aan mijn borst!

Ga niet heen, mijn liefste, zonder afscheid.