[780] „Dogmengeschichte“ (Tübingen 1905), 332.

[781] ed. GAUTIER (Paris 1894), 94.

[782] ebd. 157, 187, 222.

[783] HENNECKE, „Neutestamentliche Apokryphen“ (Leipzig 1904), 340, 424.

[784] „Legenda aurea“, ed. GRAESSE (Breslau 1890), 90, 57 ff.

[785] PERDRIZET, A. Rel. 14, 55; 8, 305 ff.

[786] Üb. SCHLECHTA (Wien 1852), 175.

[787] Arch. 222 ff.

[788] ebd. 228.

[789] ebd. 225.

[790] ebd. 229.

[791] ebd. 231; Wiener Akad. Denkschr. 42 (2), 53.

[792] Coll. III, 265.

[793] Arch. 226.

[794] ebd. 226.

[795] ebd. 225; bei PLINIUS (lib. 37, cap 33 u. 56) ist Kallais ein blaßgrüner, dem Smaragd ähnlicher Edelstein des fernsten Indiens; MARTIAL dagegen (lib. 4, 39; lib. 14, 95) spricht von Gold aus Kallais, und versteht hierunter die hispanische Provinz Galizien oder Spanien überhaupt.

[796] Arch. 231.

[797] Intr. 312.

[798] Arch. 227.

[799] ebd. 223.

[800] Or. 84; Intr. 9 ff., 17 ff.

[801] Coll. I, 7, 19.

[802] Intr. 86.

[803] Coll I, 13.

[804] ebd. I, 12.

[805] Or. 86.

[806] ebd. 90, 91.

[807] Coll. I, 12.

[808] Beitr. 360, 40; Intr. 110, 175.

[809] CORY, „Ancient Fragments“, ed. HODGES (London 1876), 97; Or. 187.

[810] HARNACK, „Mission und Ausbreitung des Christentums in den ersten drei Jahrhunderten“ (Leipzig 1902), 269, 411.

[811] JÜLICHER, PW. 6, 1377; JACOBY, PW. 6, 1570; ED. MEYER, „Alt.“ 1, 12, 166. Vgl. KRÜGER, „Geschichte der altchristlichen Litteratur“ (Freiburg 1895), 154.

[812] Mâ. II, 374.

[813] Beitr. 40; BERTHELOT hielt es seiner Gänze nach für echt (Mâ. III, 95).

[814] HOFFMANN 521; die betreffende Notiz soll nach GEORGIOS SYNKELLOS dem EUSEBIUS PAMPHILOS entlehnt sein, in dessen armenischer Übersetzung sie aber fehlt; vielleicht stammt sie aus den Schriften des PANODOROS, eines gegen 400 lebenden griechischen Mönches.

[815] Beitr. 360.

[816] Coll. III, 169.

[817] Intr. 68.

[818] Intr. 282; Coll. II, 75.

[819] MEYER, „Geschichte der Botanik“ (Königsberg 1854), 2, 220; 3, 345; AFRIKANOS wird in ihnen auch als Tierarzt angeführt (GOSSEN, PW. 8, 1714).

[820] „Geoponika“ lib. 7, cap. 14 nach HARNACK (KNAACK, A. Rel. 3, 94); s. daselbst über Funde von Bleirollen mit analogen Inschriften in Weinbergen auf Rhodus, und über ähnliche neuere Gebräuche in Bayern.

[821] ED. MEYER, a. a. O.

[822] Beitr. 162 ff.

[823] HOFFMANN 523.

[824] Intr. 200 ff.

[825] „Die Mission und Ausbreitung des Christentums in den ersten drei Jahrhunderten“ (Leipzig 1902), 457.

[826] Beitr. 187; Or. 177; Intr. 201.

[827] Coll. II, 107 ff.

[828] Beitr. 196.

[829] Or. 182.

[830] Beitr. 167, 212; s. „Tutia zum Weißen des Kupfers“ (Coll. II, 227, 137; Intr. 152); ὄξος aus χάλκανθος (Coll. II, 113; III, 121); usf.

[831] Beitr. 163, 183.

[832] „L’Astrologie grecque“ (Paris 1899), 52.

[833] Coll. II, 251.

[834] ebd. II, 241, 242; Intr. 200.

[835] Coll. II, 243; III, 234.

[836] ebd. II, 178.

[837] Coll. II, 210.

[838] ebd. II, 209.

[839] ebd. II, 209.

[840] ebd. II, 124; 145, 199; 188; 127; 114.

[841] Beitr. 94; Coll. II, 25, 214.

[842] Coll. II, 244, 245; 398.

[843] ebd. II, 190; 211,, 212, 233.

[844] ebd. II, 229.

[845] ebd. II, 107, 110, 156.

[846] ebd. II, 108, 227, 229 ff., 232; III, 225.

[847] ebd. II, 108, 115 ff.

[848] ebd. II, 251.

[849] ebd. II, 206, 230.

[850] ebd. II, 206.

[851] ebd. II, 146, 157.

[852] ebd. II, 128, 143, 229 ff.

[853] ebd. II, 128, 143.

[854] ebd. II, 169, 172, 182, 183.

[855] ebd. II,“ 182, 183; STEPHANOS (137) und PIBÊCHIOS (184) sind später eingeschoben.

[856] Coll. II, 138 ff., 214; s. die „Maza“ des MOSES (182, 183); βίβλος χυμευτική ist byzantinischer Zusatz aus dem 7. oder 8. Jahrhunderte (II, 220; III, 360).

[857] ebd. II, 213.

[858] ebd. II, 230. Über die Tempel-Bibliotheken s. OTTO „Priester und Tempel im hellenistischen Ägypten“ (Leipzig 1905) 1, 338; 2, 21 u. 119 ff.

[859] Coll. II, 213, 214; der Ausdruck „Auge der Welt“ ist ägyptischer Herkunft.

[860] ebd. II, 146, 213.

[861] ebd. II, 168.

[862] ebd. II, 214; III, 207.

[863] ebd. II, 188 ff.

[864] ebd. II, 192, 197.

[865] ebd. II, 188 ff.

[866] ebd. II, 202, 197.

[867] ebd. II, 192.

[868] ebd. II, 216.

[869] ebd. II, 192 ff.; 169.

[870] Coll. II, 192, 193; 202, 223.

[871] ebd. II, 107, 112; 129, 130.

[872] ebd. II, 129, 130.

[873] ebd. II, 155.

[874] ebd. II, 246.

[875] ebd. II, 243, 207, 215.

[876] ebd. II, 157.

[877] ebd. II, 199.

[878] ebd. II, 204.

[879] ebd. II, 126, 127.

[880] ebd. II, 150; 129, 130.

[881] ebd. II, 114, 127; 203, 205.

[882] ebd. II, 114, 127.

[883] Coll. II, 145, 175.

[884] ebd. II, 214; 160, 167; Or. 186.

[885] ebd. II, 160, 167; 216; 175, 247; ἤλεκτρον ἐστὶ τὸ τέλειον ξήριον (II, 7).

[886] ebd. II, 160, 167; III, 160.

[887] ebd. II, 114.

[888] ebd. II, 146, 147, 165, 218.

[889] ebd. II, 217, 216, 245.

[890] ebd. II, 173.

[891] ebd. II, 153.

[892] ebd. II, 203.

[893] ebd. II, 128, 143; 142, 156; 41.

[894] ebd. II, 216.

[895] ebd. II, 108, 109; Or. 60, 156, 180.

[896] Coll. II, 109 ff.

[897] ebd. II, 116, 112; 207; Or. 215.

[898] Coll. II, 117; BERTHELOTS Deutung der „roten Augen“ auf die Verwandlung von Bleiweiß in Minium ist sichtlich ganz irrig (III, 126).

[899] ebd. II, 116, 112; 207.

[900] ebd. II, 204.

[901] ebd. II, 21, 13; III, 29; Or. 58, 61 ff., 167.

[902] Or. 58, 61 ff., 167.

[903] Intr. 127; Coll. I, 127. Noch FUCHS nennt in seiner „Ikonographie der Planeten“ (München 1909, 21) das Abbilden der Sonne als „König“ ein „rätselhaftes“.

[904] Coll. II, 108.

[905] ebd. II, 108, 109.

[906] ebd. II, 114.

[907] ebd. II, 107, 227; 160.

[908] ebd. II, 114.

[909] ebd. II, 109, 126.

[910] ebd. II, 114, 221.

[911] ebd. II, 250; 138, 139, 145, 192 ff.

[912] ebd. II, 146.

[913] ebd. II, 114.

[914] ebd. II, 151, 195 ff.

[915] ebd. II, 114.

[916] ebd. II, 142 ff., 150, 151.

[917] Coll. II, 145, 148, 149; 133 ff.; 150 ff. Zuweilen bedeutet πνεῦμα μελάντερον auch einen anderen „Schwefel“, nämlich das als schwarzen Anflug sublimierende metallische Arsen.

[918] ebd. II, 157.

[919] ebd. II, 147, 172, 173; 122, 123.

[920] ebd. II, 124 ff.

[921] ebd. II, 123.

[922] ebd. II, 142 ff., 252, 206; III, 146.

[923] ebd. II, 194, 196; 216.

[924] ebd. II, 192 ff., 199; 145.

[925] ebd. II, 248.

[926] ebd. II, 150, 151; 142 ff.

[927] ebd. II, 179; III, 162.

[928] ebd. II, 114.

[929] ebd. II, 248; III, 239.

[930] ebd. II, 172.

[931] ebd. II, 6.

[932] ebd. II, 223.

[933] ebd. II, 188, 189.

[934] Coll. II, 221.

[935] ebd. II, 138, 139, 114; Intr. 239, 281.

[936] ebd. II, 175, 157, 145.

[937] ebd. II, 184.

[938] ebd. II, 155, 157, 168.

[939] ebd. II, 141, 142; I, 69.

[940] ebd. II, 145, 184, 247.

[941] ebd. II, 184.

[942] ebd. II, 145, 157, 247.

[943] ebd. II, 145, 247.

[944] ebd. II, 144.

[945] ebd. II, 138 ff.

[946] Coll. II, 201, 223.

[947] ebd. II, 210.

[948] ebd. II, 237; Abbildungen schon bei BORRICHIUS (1674), HOEFER (1866), KOPP (1869).

[949] Coll. II, 141, 9; Or. 32.

[950] Coll. II, 141.

[951] ebd. II, 114; III, 123.

[952] ebd. II, 250.

[953] ebd. II, 142.

[954] ebd. II, 143, 146, 147, 165, 199.

[955] ebd. II, 146, 147, 165, 167; III, 165, 166.

[956] ebd. II, 224.

[957] ebd. II, 238; 143, 246.

[958] ebd. II, 141.

[959] ebd. II, 141, 175; Intr. 274, 275. Den Schwamm zum Kühlen erwähnt schon DIOSKURIDES.

[960] Coll. II, 225, 237.

[961] Coll. II, 142, 252.

[962] ebd. II, 206, 269.

[963] ebd. II, 109, 136, 199.

[964] ebd. II, 142; 226, 258; 143.

[965] ebd. II, 203, 223.

[966] ebd. II, 251.

[967] ebd. II, 141, 143; III, 143.

[968] ebd. II, 12.

[969] ebd. II, 147.

[970] ebd. II, 223.

[971] ebd. II, 248; III, 239.

[972] ebd. II, 194, 215; III, 208.

[973] Coll. II, 166.

[974] ebd. II, 186 ff., 194, 227.

[975] ebd. II, 147.