V.
Valk, De. Banovitch, bijgenaamd— “zonder weerga”, 121.
Vampiers. Het geloof in—heerscht in alle Balkanstaten, 27, 28.
Varadin, Vesting. Kanonnen van— teeken van de overwinning van—, 91. Prins Marko op de vlakte van, 92, 93, Marko stuurt Voutcha en Velimir naar—, 96.
Vasso. De igouman (abt) van den berg Athos; vindt het lijk van Marko en betreurt zijn dood, 119; Issaya, de knecht van—, 119.
Vassoy, Land van. Momtchilo droomt, dat een nevelwolk van het —den berg Dourmitor omhulde, 181.
Veela. Marko met bovenmenschelijke kracht begiftigd door een—, 24; door een—werd hem Sharatz geschonken, 24; twist tusschen Marko en Raviyoyla, een— 24; Oossood, een—die het lot van Servische kinderen voorzegde, 24; Raviyoyla en Marko, 104—106; Marko roept hulp in van zijn zuster-in-God de—, 115; Marko hoort de—roepen van den top van den berg Ourvinia, 116, 117.
Veele of Vile (enkelvoud Veela of Vila) vrouwelijke godheden van lageren rang in het Servisch bijgeloof de νύμφαι en ποταμί van den Griekschen historieschrijver Procopius, 23; Stephanus Yakshitch en de—, 176; de vesting Skadra en de—, 197; de prins en de—in het Servisch volksverhaal “De droom van den koningszoon”, 318—324.
Velbouzd. Vermaarde slag van, 12. [406]
Veless. De stad—ontleent haar naam aan den Russischen god van het vee: Volos, 22.
Velessnitza. Een dorp aan de beneden Donau; naam ontleend aan den Russischen god van het vee, Volos, 22.
Velimir. Zoon van den opperbevelhebber Voutcha, Marko en—93, 94.
Venetiaansch Koning. De vier proeven, die door den—aan tsaar Doushan worden opgelegd, om prinses Roksanda te winnen, 160–167.
Venetiaansch Land. Tsaar Doushan reist naar het—, 153.
Venetianen, De. Hun sluwheid van oudsher bekend, 153, 154.
Venetië. Maximus Tzrnoyevitch’ huwelijk en—, 141–144.
Venetië, Doge van. Marko noodigt als koom de—, 98–102; Ivan Tzrnoyevitch vraagt de dochter van den—ten huwelijk voor zijn zoon Maximus, 135–141.
Verheven Porte. Milosh door de—als erfelijk vorst erkend, 17.
Vidal, Pierre. Een Fransch troubadour; Donna Azalair de Baux, zijn patrones, 39.
Vidin, De Pasha van. Een van de leiders van den aanval op Belgrado, 177–184.
Vidossava. De eenzame gade van Voïvode Momtchilo; een brief in het geheim gezonden naar koning Voukashin, i85; het verraad van—186; vernietigt de vleugels van het paard Yaboutchilo, 187; haar straf—, 191.
Vijanden. “Dieren als vrienden en als—”, een Servisch volksverhaal, 302–312.
Vilindar. Vasso, de abt van den berg Athos rijdt naar de witte kerk van—, 119; Prins Marko’s lijk begraven in de witte kerk van—, 119.
Vladika. Beteekent in het Servisch “bisschop”—, 183. [407]
Vladislav. Radoslav onttroond door,—12; Ourosh de Groote onttroont—, 12.
Vlah-Ali. Een hooghartig hoofdman, die Strahinya’s kasteel aanvalt en zijn vrouw gevangen neemt, 124—129; onafhankelijk van den Groot-Vizier Mehmed en van Sultan Amourath—, 122; Strahinya valt—aan, 122–129; wordt verslagen door Banovitch—, 129.
Vlastela (Vergadering van Edelen). Doushan de Machtige uitgeroepen tot Tsaar van Servië in overleg met—, 13.
Vlastimir, Djoupan (Groot). Tracht een onafhankelijken Staat te vormen—, 11.
Vo of Voll. Beteekent “os”, 22. (Zie Volos).
Voïnovitch, Milosh, Prins. Identiek met Milosh de Herder—, 168–169.
Voïnovitch, Petrashin. Neef van Tsaar Doushan—, 151; Doushan zweert—te zullen ophangen, 153; Milosh de Herder, broeder van—, 154–155.
Voïnovitch, Voukashin. Neef van Tsaar Doushan,—152; Doushan zweert—te zullen ophangen, 153; Milosh de Herder, broeder van—I54—I55.
Voïslav, Stephen. Regent van Zetta, zoon van Dragomir, verklaart zijn onafhankelijkheid en eigent zich Zahoumlye (Herzegowina) toe,—11.
Voïvode. Komt als adellijke titel overeen met het Engelsche “Duke”—, 15.
Voïvode, Balatchko De. De strijd met Milosh de Herder, 167–169; Milosh verslaat—, 169.
“Vogelmeisje”. Een Servisch Volksverhaal—, 284–288.
Volos. De Russische God van het vee; de wortel van het woord komt voor in het Servische woord vo of voll, (“os”)—, 22. [408]
Vook, Zmay—DESPOOT. De Zmay van Yastrebatz en, 132—134; vrees voor Zmay van Yastrebatz van—, 131—; dorp Koopinovo in de vlakte van Sirmië, zijn verblijfplaats, —131; zijn gevecht met den Zmay van Yastrebatz—, 132—133; de Zmay verslagen door—, 133; regeerde over Sirmië —, 133.
Voorbeschikking. De Serviërs gelooven in onsterfelijkheid en—, 24.
Vouk Stephanowitch-Karadgitch. Servisch nationaal dichter—, 58—59; hoort van een Servischen bard de ballade van “Het huwelijk van koning Voukashin”, 192; maakt melding van het geloof van het Servische volk, dat er geen vesting kan worden opgebouwd, zonder dat er een menschelijk wezen ingemetseld wordt—, 204; de Servische legende: “Een paviljoen noch in den hemel noch op aarde”, door prins Michel Obrenovitch III toegeschreven aan—, 218.
Voukashin, Koning. Verslagen door Ourosh aan den oever der rivier Maritza—, 18; Prins Marko, zoon van—, 63; Servische ballades zingen van—, 64; de trouweloosheid van—, tegenover keizer Doushan,64;—betwist de opvolging in het keizerrijk, 69—73; vervloekt Marko—,74; het huwelijk van—, 185—193; leenman van keizer Doushan, den Machtigen, 185; schrijft een boek (briet) aan Vidossava en zendt het naar Herzegovina, 185; op raad van Vidossava verzamelt hij een groote strijdmacht en trekt op naar Herzegovina, tegen Momtchilo, 187—192; zijn smart over den dood van Momtchilo—, 191; huwt Yevrossima; Marko en Andreas worden geschonken aan, 192; historische aanteekening over—, 192—193.
Voutcha, Generaal. Prins Marko en—, 91—96. [409]
Voutché van Dyakovitza. Bewondert het paard Koulash—, 158.
Voutchitrn, Kasteel van. Tsaar Doushan zweert zijn neven, de Voïnovitchs te zullen hangen aan de poorten van het—, 153; Tsaar Doushan’s huwelijksprocessie nam haar weg langs de muren van—, 153; Milosh neemt afscheid van Tsaar Doushan, teneinde terug te keeren naar het—, 169.
Vrienden, “Dieren als Vijanden en als”. Een Servisch Volksverhaal —, 302—312.
Vrijers, de drie. Servisch volksverhaal, —313—324.
Vrzino (of Vilino) Kollo. Dansringen van de Veele—, 23.
Vukashin Kraly. De oudste der drie broeders, die Skadar (Scutari) bouwden, 197—204.